Dunk-KBL2

Wout Lievens

dunk! – Wereldspeler in de niche

Wat begon als een benefietavond voor de basketbalploeg van Zottegem, groeide uit tot een internationaal merk dat staat voor kwaliteit en toewijding: dunk! Luc Lievens en co richtten niet alleen een van de weinige post-rockfestivals in Europa op, maar ook een platenlabel, een winkel en sinds kort een Amerikaans spin-off-festival. “Een reputatie als de onze bouw je met de jaren op, door constant te waken over de kwaliteit van álles wat je doet”, dixit zoon en medeorganisator Wout Lievens.

Post-rockband Lost In Kiev uit Parijs: “Wij benaderden dunk!records met onze debuutplaat. We dachten bij hen de meeste artistieke vrijheid te krijgen.”

Bezoeker Jonas uit Zweden: “Het verbaast me elke keer opnieuw dat de organisatoren mijn naam nog kennen. Meer nog: ik word al zes jaar met open armen door hen ontvangen. dunk!fest zie ik als mijn tweede thuis.”

Post-rockgroep Coastlands uit de Verenigde Staten: “We tekenden bij dunk!records omdat we opkeken naar wat Luc en Wout al verwezenlijkt hadden. Hun steun aan post-rockbands van over de hele wereld is zonder weerga.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

dunk! is een waar begrip in de post-rockwereld. Liefhebbers leggen vaak gigantische afstanden af om het driedaagse festival bij te wonen. Russen, Australiërs, Amerikanen … Elk jaar zakt er zelfs een Egyptenaar naar Zottegem af. En het zijn meestal de bands zélf die het dunk!-label benaderen om een plaat te releasen. Want die dunk!-stempel is gegeerd. “De mensen in de scene hebben zelfs de neiging om ons een tikkeltje te overschatten. Alsof alles wat we doen legendarisch is”, zegt Wout, medeorganisator van het festival en oprichter van het label. “Al moet gezegd: we zorgen ervoor dat we áltijd kwaliteit afleveren.”

Hoe is die eerste editie er in 2005 gekomen?
Wout: “Mijn pa wou een alternatief vinden voor de traditionele eetfestijnen ten voordele van lokale sportclubs. Dus besliste hij om een concertavond op poten te zetten. Die eerste editie stonden drie groepjes uit de buurt op het programma. Eigenlijk heeft de sportclub ons toen eerder gesteund dan andersom. (lacht) In 2007 zijn we een vzw begonnen. Nu, tien jaar later, duurt dunk!fest drie volle dagen en hebben we drie podia. Een van onze beste zetten was afstappen van het indoor festival. Onze festivaltenten creëren een echt festivalgevoel.”

Is het interessanter voor een klein festival om een niche zoals post-rock aan te boren?
Wout: “Ik zie het omgekeerd: doordat we focussen op een niche zijn we een klein festival. Het post-rockpubliek is gelimiteerd. Daardoor kunnen we nooit heel groot worden, maar dat is ook niet de bedoeling. We willen het gezellig houden. Niets zo verschrikkelijk als lange wachtrijen aan de toog of het podium.”

“Mijn pa wou een alternatief vinden voor de traditionele eetfestijnen ten voordele van lokale sportclubs. Dus besliste hij om een concertavond op poten te zetten.”

Hoe trek je dan toch zoveel mogelijk volk aan?
Wout: “De line-up is het belangrijkst: headliners moeten verrassen en de kleinere namen variëren. Maar ook het totaalplaatje moet kloppen: een uitstekende geluids- en lichtinstallatie, een aangename sfeer, lekker eten, noem maar op. We bieden bijvoorbeeld elke ochtend een gratis ontbijt en koffie aan. Wat ons ook een streepje voor geeft, is onze ingesteldheid. We willen niet per se geld verdienen, zolang we maar uit de kosten komen. Daardoor werkt iedereen echt met plezier mee aan het festival. Dat straalt af op onze bezoekers.”

In 2013 kwamen jullie niet uit de kosten.
Wout: “Die editie hebben we geleerd hoe belangrijk headliners wel zijn. We hadden toen vooral gemikt op sterke subheadliners. Maar dat bleek toch minder volk aan te trekken. We kwamen tienduizend euro te kort. We hebben een beroep gedaan op crowdfunding om uit de problemen te geraken. De respons was ongelooflijk. Vijftienduizend euro hebben we uiteindelijk verzameld. We beseften daardoor dat we wel met iets héél speciaal bezig zijn.”

Amerika

Vier jaar later trekken jullie voor het eerst naar Amerika.
Wout: “We waren al enkele jaren met dat idee aan het spelen. Toen Amerikaan David Zeidler dat te horen kreeg, nam hij meteen contact met ons op. Hij vertelde ons dat hij zelf overwoog om een post-rockfestival op te zetten. Dus beslisten we om samen te werken. In september 2016 gingen we op bezoek bij David in Burlington, Vermont. De locatie was ideaal: niet te groot, niet te klein. Dichtbij Boston, dichtbij Montreal. Nu we iemand ter plaatse hadden die de omgeving en de mensen kent, konden we eindelijk de stap zetten.”

Breng je het festival van Zottegem dan gewoon naar Amerika?
Wout: “Dat is onmogelijk. In Zottegem werken we twee weken lang met een team van een vijftigtal vrijwilligers. Die kunnen we niet allemaal naar Amerika overzetten. We namen ook een aantal beslissingen om het ons praktisch zo eenvoudig mogelijk te maken. In de VS gaan we bijvoorbeeld opnieuw voor een indoor festival, want dat is qua reglementering gemakkelijker. We huren niet alleen de zaal, maar ook het personeel. En we werken samen met een Amerikaanse organisatie: A Thousand Arms.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Meer dan een festival

Wanneer ben je met het label begonnen?
Wout: “In 2011. De Duitse band Kokomo vond geen platenlabel en vroeg me al lachend of ik hun plaat niet wilde uitbrengen. Ik antwoordde: ‘Ja, prima!’ Hadden zij natuurlijk niet zien aankomen. (lacht) Maar ik had al even de intentie om een platenlabel op te richten. Om dan zo die vraag te krijgen van een band die ik echt goed vind? De max! Ze werden de eerste release op dunk!records. Vanaf dan ging het heel snel: veel bands waar ik mijn oog op had, kwamen naar mij toe.”

Wat moet een band doen om bij jullie label te mogen tekenen?
Wout: “Ze moeten ten eerste bij de esthetiek van het label passen. Daarnaast vind ik het heel belangrijk hoe goed ze live spelen, want liveshows zijn nog steeds de belangrijkste manier om muziek te verspreiden. En natuurlijk spelen een goede timing en wat toeval ook een rol. We hebben naast internationale bands trouwens ook enkele Belgische, waaronder Terraformer, Motek en Celestial Wolves.”

Een label en een winkel in Gent: dunk! is veel meer dan een festival geworden.
Wout: “Klopt. Wat dan albums als ‘Russian Circles live at dunk!fest 2016’ oplevert: onze opnames van de liveshow van Russian Circles op ons festival, uitgebracht op ons label. En we willen nóg verder gaan, want momenteel zoeken we uit hoe we onze eigen platen kunnen persen. Het dunk!-verhaal is dus nog lang niet ten einde.”

dunkfestival.be