Talking Heads: Festivalreporters

Vier festivalreporters aan het woord

In muziekland staat de zomer gelijk met festivals. De staat waarin we ons dan bevinden, is vaak van die aard dat we ons niet alles haarscherp herinneren. Gelukkig zijn er mensen die er hun missie van maken om een verslag uit te brengen van alles wat er zich afspeelde: festivalreporters.


 Pieter Coupé

– De Morgen –

Hoe intensief is het festivalseizoen, waarbij je iedere dag een mening klaar moet hebben over een veelvoud aan shows?
Dat de festivalzomer heftig is, merk je vooral aan de diepte van het zwarte gat als de laatste noot van Pukkelpop uitdooft. Tijdens de festivals drijf je op adrenaline en liefde voor muziek. De deadline helpt om op tijd klaar te raken, net als op tijd iets eten en af en toe een pintje skippen.

Pieter-Coupe-foto-Sarah-Eechaut
© Sarah Eechaut

Wat apprecieer je aan een optreden?
Ik wil verrast worden, ontroerd als het kan, en ik wil spelplezier zien. Technische perfectie is voor geen van die drie noodzakelijk, maar de tijden dat ik enthousiast werd van een vals gestemde gitaar en een nukkige zanger(es) zijn ook wel al lang voorbij.

Welke tips zou je ambitieuze muzikanten geven om hun show op een hoger niveau te krijgen?
Zorg dat er vaart in je set zit. Behoud het plezier, maar probeer ook kritisch te zijn voor jezelf. Denk aan wat je zelf graag ziet of hoort op het podium.

Welk optreden heeft je dit jaar al het hardst omvergeblazen?
Viet Cong in De Kreun, Sleaford Mods in de Beursschouwburg en Dean Blunt in de Vooruit. Erg verschillende acts, maar wel drie keer in your face, radicaal en compromisloos. Dat mis ik bij veel bands.

Naar welk(e) festival(s) kijk je het meest uit en waarom?
Ik ga voor het eerst naar Best Kept Secret; benieuwd of dat echt zo bijzonder is. Daarnaast: Dour en Pukkelpop, de ideale combinatie voor een paar grote namen en vooral veel nieuwe, spannende bands.

demorgen.be 


Matthieu Van Steenkiste

– Enola.be –

Wat houdt de job als festivalreporter precies in?
Kijken en luisteren. In het beste geval: meezingen en dansen. Foutjes en sterktes spotten. Terug naar achter gaan. Schrijven. Ontdekken. Een volstrekt onbekende band ondergaan en proberen te doorgronden.

Matthieu-Van-SteenkisteHoe vel je een oordeel over iets vluchtigs als livemuziek?
Naast spel en vocale prestatie, is energie voor de meeste acts het sleutelwoord. Zit de artiest in het moment of is hij uren aan het kloppen? Het gaat niet om luid en strak (al helpt het soms wel), maar om een zekere spanning en focus. Dat maakt het verschil tussen een belevenis en een rommeltje.

Wat apprecieer je aan een optreden?
De beste optredens zijn die waarop een artiest me zo vast heeft met zijn verhaal, dat ik vergeet dat ik op een festival sta. Dat heeft te maken met présence, met samenspel, de juiste setlist … Als ik letterlijk wil, leg ik thuis wel de plaat op. Ik word liever verrast door een eigenzinnige interpretatie die iets toevoegt.

Welke tips zou je geven aan ambitieuze muzikanten?
Bindteksten zijn overroepen. Zorg ervoor dat je set zo goed is opgebouwd en dat je die zo strak aaneensluitend kan brengen, dat een simpele “merci” op het einde volstaat. Wie de ene goal na de andere in doel trapt, hoeft niet te lullen.

Welk optreden heeft je dit jaar al het hardst omvergeblazen?
Get Your Gun: een meeslepende kruising tussen de religieuze doem van Sixteen Horsepower en zompige grunge à la Alice In Chains. Imposante frontman ook. Dringende aanbeveling aan Eppo Janssen: boeken, die handel!

Naar welk(e) festival(s) kijk je het meest uit en waarom?
Best Kept Secret: beste line-up, beste festivalvoedsel ooit, beste sfeer – al mag het eindeloos tateren tijdens optredens nog wat minder, vrienden van over de Moerdijk.

enola.be


Frederick Vandromme

– Humo –

Hoe vel je een oordeel over iets vluchtigs als livemuziek?
Veel heeft te maken met energie, intensiteit en de honger die uitgaat van de band. Het is niet altijd duidelijk waar dat precies van afhangt: sommige acts zijn gebaat bij veel interactie, andere zeggen beter zo weinig mogelijk, soms blijven songs tijdens magische concerten heel ver weg af van de plaatversies, soms vallen ze er bijna letterlijk mee samen. Ik koppel de waarde van een optreden ook zo veel mogelijk los van mijn oordeel over de recentste plaat van een groep. Een absolute kutschijf kan een magistraal optreden opleveren. Omgekeerd helaas ook.

Frederick-VandrommeHoe intensief is het festivalseizoen, waarbij je iedere dag een mening klaar moet hebben over een veelvoud aan shows?
Ik kan niet voor iedereen spreken – ik zie Bart Steenhaut backstage wel eens aan de zuurstoffles hangen – maar dat valt allemaal wel mee. Een concert bekijken en er achteraf een paar woorden over schrijven is geen hard labeur. Het is wel intensief in korte sprints: op een festival van vier dagen schrijf ik een twintigtal recensies, doorgaans meteen na elk optreden. Maar achteraf is er tijd genoeg om te bekomen. Of niet, en dat is niet erg: slaaptekort brengt me vreemd genoeg soms in de juiste stemming.

Welke opvallende tendensen zie je in het live- en festivalgebeuren vandaag?
Steeds meer groepen, acts, zangers en zangeressen touren de wereld rond, en vreemd genoeg gaan veel festivals steeds meer op elkaar lijken.

Welke festivalband moet je deze zomer gezien hebben?
STUFF. is naar verluidt een aanrader, Raketkanon is altijd goed, en ik kijk uit naar de tournee van Faith No More.

humo.be


Tom Zonderman

– De Standaard, AGENDA –

Wat houdt de job van festivalreporter in?
Tijdens de optredens schrijf ik een beknopte recensie op mijn smartphone. Dat is een optelsom van de muziek, de sfeer, en eventueel markante uitspraken of gebeurtenissen. Achteraf plaats ik het stuk onmiddellijk online. Die recensies verschijnen, al dan niet in aangepaste vorm, in de papieren krant. Tussendoor tweet ik over het festival: opvallende dingen, korte impressies van de concerten, de sfeer, het weer …

Tom-Zonderman-3Wat apprecieer je aan een optreden?
Alles begint en eindigt met het gevoel dat een artiest in zijn werk legt. Letterlijk naspelen is vaak niet zo boeiend, maar helemaal vertimmeren om te vertimmeren is ook niet nodig. Technische perfectie is niet zo belangrijk, al kan een slecht uitgevoerde song behoorlijk tenenkrommend zijn.

Wie doet dat perfect (in binnen- of buitenland)?
Als alles perfect zou zijn, zou het saai en zielloos worden, maar er zijn wel wat artiesten die het live uitstekend doen: Nick Cave drijft elke keer opnieuw zijn demonen op onnavolgbare wijze uit, Wilco is virtuoos in het vertimmeren van traditionele rock en Frank Ocean contrasteert zijn minimale showmanschap met meesterlijke songs en een fantastische stem. Het belangrijkste is dat een artiest of een groep zichzelf is.

Naar welk(e) festival(s) kijk je het meest uit en waarom?
Dour, omdat het zo’n mishmash is, een bonte bende, een vrijhaven waar alles en iedereen door elkaar loopt. En Into the Great Wide Open, een festival op het Nederlandse Waddeneiland Vlieland. Je kan er alleen met de boot naartoe. Ik hou van verkleinende festivals. Er is plaats zat, je moet niet rushen met een tijdschema onder de arm, het is breder dan muziek alleen, en er is ruimte voor natuur.

standaard.beagendamagazine.be