Sue-Avenue-KBL1

Sue Avenue

De zonnigste avenue van ’t Zuid

Met zijn project Sue Avenue kleurt geestelijke vader Pieter Santens graag buiten de lijntjes van de clubmuziek. Muziek geschikt voor de dansvloer, maar dan met een flinke injectie soul en jazz dankzij een resem bevriende muzikanten en vocalisten. De nummers van Sue Avenue scheren momenteel niet alleen hoge toppen op vaderlandse labels als Lemonade Records en Lany Recordings maar vonden ook hun weg naar de legendarische New Yorkse labels Nervous Records en King Street Sounds. Tijd om de sympathieke Gentenaar eens aan de tand te voelen.

Pieter, door je releases kennen de mensen je wellicht vooral als producer. Hoe is het allemaal begonnen voor jou, was je eerst dj of producer?
Pieter: “Het is voor mij allemaal begonnen met dj’en. Toen ik een jaar of vijftien was, ging ik regelmatig skaten aan het Zuid in Gent. Toen kwam ik voor het eerst in contact met onder andere J Dilla en zo geraakte ik al gauw in de ban van de hiphop- en vinylcultuur. Er was toen een platenwinkel aan het Zuid, City Beatz. Daar stond een grote kerel aan de toog, Kaine, die me mijn allereerste platen aanraadde. Duizenden euro’s van mijn eerste vakantiegeld, verdiend als afwasser, heb ik er daar doorgejaagd. (lacht) Op mijn bescheiden dj-setup thuis oefende ik dan hiphoptechnieken als scratchen, beatmixen en beat jugglen. In de hiphop was het gebruikelijk om met double copies te werken: op de meeste platen stond een acapella, instrumental, dirty version, etc. waar je dan combo’s mee kon maken. Ik gooide dan bijvoorbeeld de acapella van de ene plaat op de beats van de andere.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Hoor je die hiphoptechnieken vandaag nog in je sets terug?
Pieter: “Tegenwoordig draai ik meer housy sets, dus qua mixing kies ik vaker voor langgerekte smoothe​ ​blends. De muziekstijl vergt een totaal andere aanpak dan hiphop. Maar ik heb toch wel nog altijd de neiging om af en toe eens te cutten met de crossfader, zoals in de hiphop. Dus er is wel iets van blijven hangen.”

Als dj gebruik je vinyl én digitaal. Waar ga je zoal op zoek naar nieuwe muziek?
Pieter: “Gezien mijn beperkt budget is er steeds het dilemma: geef ik mijn geld uit aan platen, of koop ik instrumentjes voor de studio? Dus ben ik nogal selectief op vlak van platenaankopen en koop ik enkel de essentiële dingen. Ik loop geregeld eens bij de Music Mania binnen want daar kan je altijd pareltjes vinden, en het is altijd leuk om er met mensen over muziek te kletsen. Ik ben overigens ook niet uitsluitend gefocust op nieuwe muziek: als het maar soul heeft. Lorin (Deforce, een van de Music Mania-platenboeren, red.) legde onlangs het nummer ‘Rovertine’s Ways’ van Studio 32 op in de shop en dat nummer blies me omver. Zo’n plaat heeft dan ook veel meer emotionele waarde voor mij dan eender welke nieuwste release. Hoewel ik dus nog wel met vinyl draai en mijn collectie gestaag blijft groeien, vul ik aan met een flinke portie digitale muziek. Die is natuurlijk ook niet gratis, maar ik ontvang geregeld promo’s van bevriende artiesten en labels. Verder surf ik vaak op SoundCloud en check ik de dj-charts op het digitale platform Traxsource, dat mijn eigen releases steevast goed support.”

“In de studio bezig zijn is fantastisch maar je kunt er nooit het effect van je muziek op een publiek voelen, wat bij clubmuziek natuurlijk een essentieel aspect is.”

Beschouw je jezelf vandaag de dag meer als een dj of een producer?
Pieter: “Tot voor kort zag ik mezelf meer als producer, maar ik geniet steeds meer van het draaien. Voor mij zijn die twee dingen onlosmakelijk met elkaar verbonden: in de studio bezig zijn is fantastisch maar je kunt er nooit het effect van je muziek op een publiek voelen, wat bij clubmuziek natuurlijk een essentieel aspect is. Het leukste aan draaien is zien wat mijn platen bij een publiek teweegbrengen, hoe de mensen op de eerste rij reageren. Ook productietechnisch test ik een nummer graag uit op de dansvloer: blijft het nummer overeind tussen de andere platen? Om die reden is digitaal draaien ook een voordeel: je kunt zelfs onuitgewerkte basisideeën loopen en zo zien of een track al dan niet de moeite waard is om verder uit te werken.”

Je sound als dj ligt vrij dicht bij de muziek die je zelf maakt. Produceer je bewust tracks die in je dj-sets zullen passen?
Pieter: “Ik denk daar veel over na. Enerzijds vind ik het belangrijk dat je de vrijheid hebt om creatief te zijn zonder druk om een bepaalde richting uit te gaan. Je flow mag niet gelimiteerd zijn als je creëert, anders kun je jezelf niet uitdrukken. Mijn muziek moet een verhaal vertellen maar ik wil niet in een keurslijf terechtkomen. Anderzijds is Sue Avenue ook een afgebakend concept, waarmee ik deels bewust en deels onbewust een bepaalde richting wil uit gaan. Ik probeer een balans te vinden tussen die twee dingen: de vrijheid om te creëren en een muzikale visie.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“Zoals de meeste producers weten: het is moeilijk om tevreden te zijn over je eigen werk. Het heeft lang geduurd voor ik mijn eigen stuff durfde opleggen. Bovendien hoor je je eigen nummers zoveel in de studio dat je ze al beu bent voor ze uitkomen. Voor mijn project Studio 58 namen we een maand lang op in het Amerikaans Theater. Uiteindelijk had ik 40 minuten materiaal per track, dan nog overdubs en noem maar op. Ik heb die muziek zoveel herbeluisterd en herkauwd dat ik die nummers nu nog steeds niet kan draaien. Ik kan er niet meer objectief naar luisteren. Over mijn laatste drie, vier ep’s ben ik tevreden, en die hoor je dan ook wel eens in mijn set. Ik heb meer zelfvertrouwen in de studio dan vroeger.”

“Het hangt natuurlijk ook van de set af: laatst speelde ik een negen uur lange set in Bar Giraf in Gent en tijdens zo’n allnighter draai ik natuurlijk wat eclectischer: dan begin je de avond met wat rustigere sounds en bouw je langzaam op richting house. Dus hoewel ik mijn eigen muziek draai, gaan mijn dj-sets toch breder.”

Je sound is heel organisch met een jazzy touch en veel live-instrumentatie. Hoe ben je met deze sound in contact gekomen, wie zijn je invloeden?
Pieter: “Toen ik begon met producen was ik heel strikt: samples gebruiken was not done dus creëerde ik élk geluidje – kick, snare, noem maar op – zelf in Operator (een softsynth in Ableton, red.). Nu denk ik niet meer zo radicaal. Die jazzy sound is er eigenlijk onbewust gekomen. Qua invloed is de warme sound van Compost Records altijd een inspiratie geweest, net als Kraak & Smaak en dan vooral hun album ‘Boogie Angst’. Verder is Marc Moulin ten tijde van ‘Into The Dark’ onovertroffen, net als Garnier z’n jazzy meesterwerk ‘Unreasonable Behaviour’. Ook Jamiroquai vind ik ook wreed wijs, Truby Trio, DJ Spinna, Patchworks, New Tropic … Het is meestal muziek met een live-aspect die me boeit. Ook van de hedendaagse productiestijl van Jimpster ben ik fan, zijn werkt duikt dan ook regelmatig in m’n dj-sets op. Conceptueel ben ik dan weer beïnvloed door hoe Ford Romeau muzikaal in de wereld staat: het is interessant om niet alleen stil te staan bij de vraag hoe muziek klinkt maar ook: wat ís muziek?”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

In zijn boek ‘How Music Works’ wijdt Talking Heads-frontman David Byrne een hoofdstuk aan de link tussen muziek en specifieke ruimtes. Muziek bedoeld om in kerken gespeeld te worden, zoals Gregoriaanse gezangen, klinkt bijvoorbeeld heel weids. Sommige muziek wordt duidelijk gecreëerd voor een bepaalde plek, omgekeerd beïnvloedt de locatie ook weer de muziek. Met wat voor plek associeer jij jouw tracks?
Pieter: “Ik heb dat boek ook gelezen, fantastisch geschreven. Ik zou het nog eens moeten gaan uitlenen in de bibliotheek. (lacht) Toen ik pas begon, had ik een soort slogan voor mezelf bedacht: ‘cuddle your eardrums’. Dat heeft voor mij ook met ruimtelijkheid te maken. Als universum beeld ik me dan een warme, harmonische en natuurlijke plek in. Voor mijn muziek is een bepaalde intimiteit het belangrijkst. Mijn nummers passen niet meteen in de Kompass (grote technoclub in Gent, red.) maar eerder in een open air-omgeving met veel sfeer. Ik kan dat moeilijk concreet maken, het is eerder een abstract idee.”

Tot slot, wat staat er in 2018 nog op het programma voor Sue Avenue?
Pieter: “Ik kijk ik heel hard uit naar mijn dj-debuut op Dimensions Festival in Kroatië: de perfecte locatie en gegarandeerd een zonneke. Lokaal kan je me dan weer geregeld achter de draaitafels van Café Theatre in Gent terugvinden. Qua producties ben ik momenteel een nieuwe vinylrelease op Lany Recordings aan het afwerken die is opgenomen in de gloednieuwe studio’s van House of Media in de Krook. Daarnaast komt er nog een opvolger op mijn release op Nervous aan, net als een remixpakket van Studio 58 op het Belgische label Lemonade. Allerlei dingen om naar uit te kijken dus!”

soundcloud.com/sue-avenue