StijnVerdonckt-44Head

Stijn Verdonckt

Achter de schermen bij La Chapelle Studios

‘Rising Sun, Setting Sun’, het nieuwe album van Mintzkov is er opgenomen, Luuk Cox is er heel vaak aan de slag als producer en ook Triggerfinger, Roadburg en The Future Dead trokken al naar Waimes in de ardennen om te werken in La Chapelle, één van de grootste opnamestudio’s van Europa.

Hij geeft één dag per week les – inleiding studiotechnieken – aan PHL-Music in Hasselt, speelt keyboards bij The MissUniverses, een energiek syntpopbandje, maar het overgrote deel van zijn tijd brengt hij door in La Chapelle. Stijn Verdonckt (30) waagde een sprong in het diepe en is sinds vorig jaar de eigenaar van La Chapelle.

Stijn: “Ik werkte al een tijdje als engineer in La Chapelle en plots kreeg ik de kans de studio over te nemen. Het zijn geen voor de hand liggende tijden om een studio te runnen maar het zag er haalbaar uit. Ik dacht: no guts, no glory. We zijn nu een jaar later en ik heb er nog geen moment spijt van gehad. Ik heb geen klachten over het voorbije jaar en de vooruitzichten zijn verre van slecht.”

“Sinds ik de studio heb overgenomen, hou ik me ook bezig met de marketing, de promotie en de administratie van La Chapelle. Het is onmogelijk alle sessies zelf te engineeren. Daarom kies ik er de sessies uit die ik zelf interessant vind. Zo heb ik de techniek verzorgd tijdens de opnamesessies van Kalaban Koura, het nieuwe project van Quentin Dujardin, een muzikant die jazz combineert met wereldmuziek. Producer was Lee Townsend.”

Voor de opnames in La Chapelle heb je een aantal vaste mensen waar je op terugvalt: het Freelance Allstars team.
Stijn: “Net als producer Luuk Cox maak ik ook deel uit van dat team. En Mike Butcher is heel belangrijk. Hij is een ancien: een Britse engineer die al heel lang in België woont. In de jaren tachtig heeft hij albums van Black Sabbath opgenomen. En ook ‘Midnight Love’ van Marvin Gaye. Die plaat is opgenomen in de befaamde Katy Studios in Brussel. De geschiedenis van La Chapelle hangt samen met de Katy Studios. Van daaruit is onze studio ontstaan. La Chapelle bestaat sinds 1995. De Gam Studio, onze huidige studio 2, was er al in 1979. De twee studio’s liggen op 200 meter van elkaar. La Chapelle is een omgebouwde hoedenfabriek. De Gam is een boerderij die omgevormd is naar een studio- en een woongedeelte.”

“De bands die bij ons komen zijn meestal groepen die weg willen van hun gewone werldje als ze hun plaat opnemen.”

Wat is de unique selling proposition van La Chapelle Recording Studios?
Stijn: “Een combinatie van twee zaken. Enerzijds de grootte. Er zijn niet veel studio’s in België die zo’n grote opnameruimte kunnen aanbieden. In La Chapelle is het mogelijk een hele band in dezelfde ruimte te laten spelen. Met behulp van akoestische panelen en aparte boots voor versterkers houden we het geluid gescheiden en kan iedereen samen spelen. Dat zorgt voor een meer natuurlijke vibe dan wanneer muzikanten apart spelen. De ruimte en het gebruik ervan is ons verkoopsargument. Anderzijds is ook de ligging een troef. De bands die bij ons komen, zijn meestal groepen die weg willen zijn van hun gewone wereldje als ze een plaat opnemen. Vandaag nemen veel bands hun albums thuis of in de repetitieruimte op, maar ik ben ervan overtuigd dat het resultaat beïnvloed wordt door een verblijf in een studio met een goeie vibe, waar je niet gestoord wordt. We bieden logement aan, dat is inbegrepen in de prijs. Er is ook catering voorzien. De groepen hoeven zich nergens zorgen over te maken en ze worden door niemand gestoord. Ze zitten hier volledig afgezonderd en hebben alle privacy. Niet veel andere studio’s in België kunnen dat aanbieden.”

En wat heeft La Chapelle qua gear allemaal in de aanbieding?
Stijn: “In onze grote studio werken we met Pro Tools, een HD-systeem dat bijna standaard is in alle hedendaagse studio’s. In onze twee studio maken we gebruik van een Pro Tools Mix Cube systeem. Dat is geen HD-systeem omdat het net de bedoeling van de GAM studio is zo goedkoop mogelijk te werken voor een zo groot mogelijk publiek. We willen dat low budget producties voor beginnende groepen mogelijk blijven.”

“Met uitzondering van de Pro Tools is La Chapelle een volledige analoge studio. We hebben ook nog altijd de mogelijkheid om op band op te nemen. Het debuutalbum van The Future Dead is hier bijvoorbeeld op band opgenomen. We hebben banden liggen en hebben een akkoord met een verhuurbedrijf in Londen dat voor schappelijke prijzen bandrecorders verhuurt.”

“De mengtafel is ook analoog. De Euphonix CS2000: iets minder gekend onder engineers, maar we krijgen er alleen maar positieve feedback op. De tafel heeft een digitale control surface die via midi communiceert met het analoge gedeelte, waardoor je qua automatisatie en routing veel mogelijkheden hebt.”

“Qua outboard hebben we een combinatie van oude en nieuwe apparatuur. We maken gebruik van een aantal vintage compressors. Vooral de UREI’s zijn heel belangrijk. We hebben vier LA76’s , twee zeldzame prototypes van de LA2 en een aantal LA4’s. Wat oude reverbs betreft, is vooral de AMS RMX16 – een legendarische reverb uit de jaren tachtig – heel belangrijk. We hebben ook exotische apparatuur in huis: de Ursa Maior Space Station, bijvoorbeeld, één van de eerste digitale delays. Dat toestel heeft een heel karakteristieke sound en ligt goed in de markt. De TC electronics M6000, met multi-effecten en AD-conversie, is dan weer hedendaags materiaal.”

Welke monitors gebruik je in de studio?
Stijn: “De Yamaha NS-10, omdat die monitors een referentie zijn voor engineers die de studio niet kennen. In de grote studio hebben we Genelec 1039 monitors en verder werken we ook met de Quested S8. Die heb ik leren kennen via Mike Butcher. Toen ik destijds als technieker begon te werken, was ik zijn assistent. Mike is een goede vriend van Roger Quested en hij bracht destijds altijd Quested-monitors mee voor zijn sessies. Volgens mij de perfecte monitors, maar dat is natuurlijk subjectief.”

picture2
Stijn Verdonckt© Koen Bauters

Wat zijn je paradepaardjes op het gebied van micro’s?
Stijn: “Zonder enige twijfel de Neumann 47 tube, dé microfoon waarmee The Beatles hun vocals opnamen. Een supermicrofoon die bijna niet meer te vinden is. We hebben hem al lang in huis maar op een bepaald moment was de lamp kapot. Pas na een jaar hebben we opnieuw een originele Neumann VF14-lamp gevonden. Zonder originele lamp krijg je een heel ander geluid. Nu is de micro gelukkig opnieuw in originele staat.”

“Naast die U47 tube hebben we ook de Neumann U67 en twee oude Neumann U87’s die ook legendarisch zijn omwille van hun klank. Heel goed voor drums zijn de twee Neumann U47 FET’s. Ik ben nog iemand van de school die niet alles close miket. Ik heb graag dat een drum klinkt als één instrument. Met een koppel U47’s kan je experimenteren met de plaatsing en een basissound creëren van waaruit je kan vertrekken. Vervolgens kan je close micro’s bijplaatsen om een heel natuurlijke maar krachtige drumsound te verkrijgen. Wat hebben we verder nog qua micro’s? De AKG C12VR is de reissue van de AKG C12: allebei supermicrofoons. We hebben ook een koppel Royer R121 ribbon microfoons, nieuwere microfoons die tegenwoordig veel gebruikt worden voor drums en gitaar-versterkers. En dan hebben we ook nog een aantal micro’s die meer gebruikt worden om jazz en klassieke muziek op te nemen waar- onder twee koppels Bruell & Kjaerr een koppel Schoeps Tube micro’s, de referentie voor strijkers.”

“Qua akoestiek is het perfect mogelijk om hier een volledig symfonisch orkest te registreren. We nemen heel vaak grote formaties op. We zitten hier niet zo ver van Duitsland, een land met een grote traditie heeft op het gebied van harmonieën. Ik heb hier al verschillende keren harmonieën opgenomen met een bezetting van vijftig tot zestig personen. Als een harmonie goed is, dan heeft een engineer niet zo veel werk. En met onze ruimte en microfooncollectie heb je dan in feite alle condities voor een goede klank.”

Er is ook een backline voorzien in de studio.
Stijn: “Van elke instrumentgroep hebben we ongeveer één exemplaar. Het leuke is dat het vrij zeldzame exemplaren zijn. De Hammond RT3 is bijvoorbeeld de Hammond die The Beatles gebruikten tijdens hun sessies. We hebben ook een Rhodes piano, een Rickenbacker-bas, die heel gegeerd is onder muzikanten, een vintage Fender Stratocaster, een Fender Bassman cabinet. Afgelopen zomer heb ik een Wurlitzer-orgel uit 1963 gekocht: vintage materiaal, maar perfect in orde. We hebben ook een collectie oudere analoge synths: de Korg MS10, de Korg Monopoly, de Sequential Circuits Prophet VS … Ik verzamel al jaren synths, dat is zo’n beetje mijn hobby.”

Tot slot: welke hedendaagse producties kan je smaken?
Stijn: “The Nicholsons (ex-Lapaz), een heel sterke productie van Luuk Cox. The Black Box Revelation: knap gedaan. En MGMT en Late Of The Pier: groepen die als een traditionele band op een podium staan maar wel op zoek gaan naar een actuele, vernieuwende en meestal ook elektronische sound. De plaat van MGMT is bijzonder straf. Ik ben eigenlijk al jaren fan van Dave Fridmann. The Flaming Lips, Clap Your Hands Say Yeah, MGMT … op productioneel vlak steekt Fridmann er met kop en schouders boven uit. Ik heb zelf al het geluk gehad om met een aantal grote producers te werken het voorbije jaar: Zlaya Hadzic (Tortoise, Sonic Youth …), Lee Townsend (Bill Frisell, Elvis Costello …), Jagz Kooner (Oasis, Primal Scream …), Jon Gray (The Coral, Editors)… Van zulke mensen kan ik elke dag bijleren en zelf ook groeien als producer/engineer.”

Lachapellestudios.com