Steven-Casino-55Head

Steven Verschoore (De Casino)

Muziektempel in Sint-Niklaas viert eerste verjaardag

De concertzaal maakt geen deel uit van het Clubcircuit maar in het eerste werkjaar is De Casino in Sint-Niklaas toch maar mooi uitgegroeid tot een middelgrote club die qua profiel schippert tussen De Roma, Het Depot en De Werf. Steven Verschoore (communicatie en marketing) geeft tekst en uitleg.

Steven: “Hoe ben ik in de muzieksector beland? Ik werkte voor de Gazet Van Antwerpen en via artikels die ik schreef over jazz ben ik terecht gekomen bij de De Spiegel, een vzw die destijds huisde in de foyer van de stadsschouwburg. Ik hielp mee met de organisatie en de promotie van jazzconcerten. Ik verzorgde ook altijd de communicatie rond die optredens. Gaandeweg werd de foyer te klein en zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe zaal. We hebben De Casino gerenoveerd om flexibeler te kunnen werken op het gebied van jazz en wereldmuziek. Toen we nog in de foyer van de stadsschouwburg zaten, konden we enkel nu en dan concerten organiseren op donderdag. De Spiegel vzw is De Casino geworden. We zijn nog steeds een onafhankelijke vzw en concertorganisatie. Het renovatieproject De Casino heeft bijna vijf jaar in beslag genomen. Omdat we twee jaar verbouwd hebben maar ook omdat we lang bezig geweest zijn met fondsenwerving en de creatie van een draagvlak voor onze concertzaal. We hebben er veel partners en alle geledingen van de maatschappij bij betrokken omdat we wilden dat De Casino vanaf het begin een succes was. We zijn meteen gestart met vier uitverkochte concerten van Hooverphonic. Alex Callier is de peter van ons project.”

Wat zijn de pijlers van dat project?
Steven: “We werken rond drie pijlers. Jazz en aanverwante genres als blues, soul en funk is er één van. Daarnaast programmeren we veel wereldmuziek met de nadruk op fusion. Niet zozeer het puur etnische uit een bepaalde regio maar vooral die wereldmuziek waar stijlen elkaar ontmoeten. Dat gaat heel breed. Soms bundelen we dat onder de term Catch A Fire. En als derde pijler hebben we pop en rock. Er loopt een rode draad door die drie pijlers. Jong talent enerzijds, met soms een regionale factor zoals in ons pop- en rockconcours Lawijtstrijd, maar ook jongerencultuur in het algemeen. Zo geven we binnen het jazzluik heel jonge en vaak moeilijke en experimentele groepen een kans. En qua pop en rock werken we heel sterk rond hiphop en urban cultures. Een heel bewuste keuze. Die genres leven in de jongerencultuur, meer dan traditionele Angelsaksische muziek of postrock.”

“In de namiddag komen de oma’s hier voor koffie en taart en zes uur later is er snoeiharde rock in het café.”

De jazz- en wereldmuziektraditie was ook een heel belangrijk deel van de identiteit van De Spiegel vzw. Is de pop en rock-pijler er bij gekomen sinds de zaal er is?
Steven: “Absoluut. Nu we zeven dagen op zeven de productionele vrijheid hebben, is er een luik pop en rock aan de programmatie toegevoegd. Vroeger hebben we weliswaar al Isbells en Selah Sue gehad, maar nu is er veel meer mogelijk. En dat is een verrijking. Als je onze drie pijlers onder de loep neemt, dan past daar eigenlijk heel veel muziek in. We willen een beetje kunnen programmeren zoals mensen een selectie hebben op hun iPod, maar met een eigen gezicht. Een immens populaire Belgische popgroep hoeven we niet noodzakelijk te doen. Daar bestaan andere circuits voor. We behouden ons het recht voor om mensen te blijven verrassen. Binnen DC Rocks, een event dat we al een aantal keer georganiseerd hebben, komt er bijvoorbeeld heel harde actuele Belgische noise aan bod. We hebben echt wel een profiel in het Vlaamse muzieklandschap. We hebben ook een café. De Casino is een pand dat zeven op zeven open is. Naast het culturele luik vinden we gemeenschapsvorming ook heel belangrijk. Het café van Vooruit in Gent is wat dat betreft altijd een heel groot voorbeeld geweest. Ons café is ook een place to be als er geen concert is. We krijgen een generatie-overschrijdend publiek over de vloer. Als De Casino vol zeventienjarigen zit die naar een dubstepfuif komen, kan er beneden in de inkomhal net zo goed een verjaardagsfeest zijn voor iemand die veertig wordt. Iedereen moet naar dezelfde toiletten. Er is altijd die kruisbestuiving. In de namiddag komen de oma’s hier voor koffie en taart en zes uur later is er snoeiharde rock in het café.”

Het café is niet het enige podium dat jullie hebben.
Steven: “We hebben drie platformen: de grote zaal, het Casino Café en de kiosk in het park. Dat zijn troeven omdat we ook een traject willen aangaan met bands. Lokale groepen krijgen een eerste kans op het cafépodium. Daarna hopen we dat we ze een voorprogramma kunnen laten verzorgen van een Belgische rockact. Zo was Suburb Songs de support van Flying Horseman en speelde Hush Hush voor Creature With The Atom Brain. Als die groepen dan een cd uitbrengen, proberen we heel actief onze concertzaal uit te verkopen voor die cd-voorstelling. Dat is het traject. Dat jonge talent, die rode draad over de programmatie en de platformen heen. Als dat lukt, vinden we dat we echt in onze opdracht geslaagd zijn. Als er sfeer is en er veel mensen over de vloer komen, zijn we tevreden. We zijn een klein maar heel geëngageerd team. De ontvangst van artiesten is superbelangrijk voor ons. Een goed gesoigneerde muzikant speelt gewoon beter. Daarom leggen we iedereen die hier speelt in de watten. En dat doet als een lopend vuurtje de ronde. Dat is een vorm van marketing. Een backstage is doorgaans een in het wit geschilderde kelder zonder daglicht, een ruimte met enkel een stoel en een spiegel in. Onze backstage is een huiselijke omgeving. En dat is een bewuste keuze. Ook hier ontstaan wel eens feestjes. (lacht)

picture2
Steven Verschoore © Koen Bauters

Voor welke uitdagingen staat De Casino?
Steven: “De uitdagingen waar elke concertzaal mee te kampen heeft: hoge uitkoopsommen door het terugvallen van de cd-markt. Bands worden ook echt in de markt geplaatst. Dat gaat veel sneller dan vroeger. Dat is een moeilijkheid. Verder is er een groot aanbod van bands in het land. Er is nog geen implosie, maar laat ons dat zo houden. Nu ja, moeilijkheden: als je zoals ons een geëngageerde ploeg hebt, kan je die moeilijkheden wel overwinnen. We proberen uit te blinken in hetgeen we doen. Tot op heden lukt ons dat. Tijdens ons eerste werkjaar kon je hier Channel Zero, Maceo Parker en Alpha Blondy zien, en we hebben naast Absynthe Minded ook grote jazznamen gehad. Dat Arno en Dez Mona komen/hier gespeeld hebben, daar zijn we ook heel content mee.”

“Onze programmatie is heel gevarieerd. Dat vinden we heel belangrijk. We proberen zo goed mogelijk te filteren van wat er waardevol en actueel is. We kunnen er alleen maar tevreden mee zijn dat er zo veel leeft. Het aanbod in Vlaanderen en bij uitbreiding in België en Europa is fantastisch. Kapatulteer jezelf dertig jaar terug en je heb je een volledig ander verhaal. We werken in de eerste plaats voor de regio’s Waasland, de aanpalende Denderstreek en Zeeuws-Vlaanderen en klein Brabant in Nederland. Uit de ticketverkoop blijkt echter dat we mensen lokken uit heel Vlaanderen. Als het over exclusievere grote acts  gaat, weten mensen uit Antwerpen ons ook te vinden.”

Eigenlijk is het heel snel gegaan. De Casino staat na één jaar al heel goed op de kaart.
Steven: “We hebben een heel sterke marketingmachine. Dat mag gezegd worden. Als je naar Anthony B in pakweg de Vk* gaat kijken, zal je mensen van De Casino zien met flyers en posters van concerten van Julian Marley of Alpha Blondy. We hebben ook een heel sterk marketingbeleid via sociale media. Dat digitale luik volgen we heel sterk op. Dat is echt wel conversation management: eerder het conversen dan het branden van onze positie. We hebben een sterke identiteitsmarketing. We werken via ambassadeurs. Onze eigen ploeg, de raad van bestuur, de mensen van het café en de partnerships die we hebben, betrekken we heel sterk in het verhaal dat we willen vertellen. We werken bijvoorbeeld samen met KaHo Sint-Lieven, de hogeschool van Sint-Niklaas. Elke eerstejaarsstudent krijgt een gratis ticket voor een concert in De Casino. Die brengt dan altijd wel iemand mee. Via sociale media én via traditionele mond-tot-mondreclame proberen we aan zo veel mogelijk mensen duidelijk te maken waarvoor we staan en waarom het plezant is om bij ons naar een concert te komen kijken. Je ziet hier de betere acts bij je op de schoot. De Casino is een middelgrote zaal met een historisch karakter. Het is niet zomaar een bunker. De sound is hier ook super.”

“We willen een traject aangaan met jong talent.”

Wat zijn de wensdromen?
Steven: “Dat is een strikvraag, hé. (lacht) We zitten hier met heel veel muziekliefhebbers in het huis en de lijst van bands die we willen, is echt lang. Iedereen van De Casino heeft de gewoonte om naar veel concerten te gaan. Dat gaat van jazz in kleine clubs tot grote concerten in Het Sportpaleis. We willen de komende jaren blijvend aan ons profiel werken en altijd goede concerten binnen onze drie pijlers organiseren. Het is moeilijk om daar namen op te plakken. Dat Philip Catherine bij ons heeft gespeeld, is fantastisch. We hebben twee jaar geleden Toots Thielemans geprogrammeerd in De Schouwburg. Hij zou toch ooit nog eens in De Casino mogen spelen. Alles wat Belgisch en goed is, moet hier sowieso een podium kunnen krijgen. Op 2 februari komt er onder de noemer Gemeengoed een eerste meeting waarbij we hiphoppers uit alle Vlaamse provincies gaan bundelen. Dat wordt een marathon van urenlange raps. Met mensen van Eigen Makelij, Rauw & Onbesproken, Tourist en Batteraaf. Inzetten op hiphop: dat proberen we echt wel te doen.”

Decasino.be