Sdban-KBL1

Stefaan Vandenberghe (Sdban Records)

“Luisteren tussen de grooves door.”

Een paar jaar geleden liepen we in Brussel een café binnen. Ergens in een hoek zat een pianist het beste van zichzelf te geven. Vergane glorie, dachten we toen. Het clientèle sloeg er weinig acht op. Zoveel jaar later laat diezelfde muzikant opnieuw zalen vol lopen. Zijn naam? André Brasseur. Die plotse, hernieuwde aandacht kwam er doordat Stefaan Vandenberghe – aka Dr. Lektroluv en N.E.W.S.-labelbaas – de muziek van Brasseur van onder het stof haalde en opnieuw uitbracht op het Sdban Records-label. Ondertussen bestaat ook Sdban Ultra, waarmee het label focust op de boeiende, jonge Belgische funk- en jazzscene. 

Sdban Records ontstond in 2014. “Onze eerste release was de ‘Funky Chicken: Belgian Grooves from the 70’ies’-compilatie”, aldus Stefaan. “Die is ontstaan doordat ik als Dr. Lektroluv veel reisde. Telkens als ik moest draaien in Brazilië maakte ik tijd vrij om platenzaken af te schuimen, op zoek naar muzikale parels. En tijdens die queesten botste ik vaak op Belgische releases of albums met een Belgische touch, vooral afro, funk en latin-geïnspireerde muziek uit de jaren 1960-70. Albums, en B-kantjes waar de muzikanten echt hun ding konden op doen. Veel van die platen hebben nooit veel deining veroorzaakt, ondanks het feit dat het genre hier wel leefde. Ik vond dat ik die muziek de plek moest geven die ze verdiende. Die Funky Chicken-compilaties zijn eigenlijk een tijdsdocument.” (Later verschenen ook de ‘Funky Chimes’-complilaties, red.)

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Veel dj’s zullen je dankbaar zijn, want het is bijzonder fijne muziek. Wie je ook terug opviste, was André Brasseur, die je met een compilatie bedacht: ‘Lost gems of the 70’ies’.
Stefaan: “Ik was erg gefascineerd door Brasseurs verhaal. Na een toch wel bloeiende carrière kreeg hij steeds minder en minder kansen om te spelen, tot hij in een amateurcircuit terechtkwam en in cafés begon te spelen. Brasseur heeft in zijn carrière een indrukwekkend œuvre bijeen gecomponeerd, heeft miljoenen singles verkocht en is wat we noemen a seasoned artist. Maar door omstandigheden verslapte de aandacht. Ten onrechte, vond ik. Toen ik hem ontmoette, bleek Brasseur een zeer aimabel mens te zijn. Ik besloot zijn muziek opnieuw uit te brengen, en ineens was hij weer hot …”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Is het dan een kwestie van ‘het juiste moment en de juiste plaats’? Veel artiesten brengen prachtige muziek uit, maar vallen om niet altijd duidelijke redenen tussen de plooien en worden nooit opgepikt.
Stefaan: “Voor een stuk wel. Waaraan ligt dat? Ik zie ook dat releases elkaar heel snel opvolgen, dat er heel veel bands zijn die allemaal hengelen naar aandacht, en bij de ene lukt dat, bij de andere niet. De ene keer heeft een band geen middelen om een plaat fysiek uit te brengen, de andere keer blijft de release onopgemerkt of wordt die overschaduwd door een release van een grotere artiest … Er zitten niet meteen wetmatigheden in. Met Sdban Records wil ik die oude glorie toch wat in ere herstellen.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Jullie brachten onlangs ook ‘Minor Works’ van Jack Sels uit, een weinig bekende Belgische saxofonist.
Stefaan: “Ja, prachtige muzikant, en een ietwat tragisch verhaal, omdat Sels berooid stierf; hij was pas 48, maar heeft wel de Belgische jazzscene mee bepaald. Je moet hem situeren in de jaren 1950-60, de periode waarin ook Toots Thielemans en Philippe Cathérine naam begonnen te maken. Sels heeft nooit een internationale carrière gehad, heeft nauwelijks platen opgenomen, maar wat er bestaat, is wel heel goed.”

Verder naar de jazz, dan: met Sdban Ultra schenken jullie aandacht aan de Belgische jazz en funkscene. Getuige daarvan: ‘LeFtO Presents: Belgian Jazzcats’, een compilatie met het beste van wat de hedendaagse (experimentele) jazz te bieden heeft: Steiger, De Beren Gieren, STUFF., SCHNTZL …
Stefaan: “Ja, bands die niet enkel aandacht verdienen, maar die ook tijd nodig hebben – en krijgen – om te groeien. De namen die je nu noemt, zijn zowat de bekendste, maar luister zeker ook eens naar Compro Oro, Glass Museum, Collective Consience of Madame Blavatsky: allemaal erg de moeite. Met Sdban Ultra willen we die bands aan platform bieden, en de nodige ondersteuning. Maar we kunnen niet alles doen, natuurlijk. Met de bands die op het label zitten – stuk voor stuk avontuurlijk, vooruitstrevend en gedurfd – gaan we een stapje verder. Omdat ze niet over het hoofd gezien mogen worden.”

sdbanrecords.com