Simon-Lamont-KBL3

Simon Lamont & Bert De Swert

Een gesprek met en over ‘jonge managers’

“Zo moe als een hond.” Het zijn de eerste woorden van Simon Lamont als hij de Vooruit binnen komt gesloft. “Gisteren was de release van de eerste plaat van Shhht. Het was laat en deze morgen moest ik weer vroeg uit. Klagen? Bijlange niet. Dit is de beste job ter wereld.” Lamont is 25 en de manager van onder andere Shht, Josephine en dirk.. We hebben met hem en Bert De Swert – de stille motor achter het succes van blackwave. en Willem Ardui – afgesproken voor een gesprek over ‘jonge managers’. Respectievelijk 25 en 24 zijn ze, en aan het begin van wat wel eens een boeiende en lange carrière in de muziek kan worden.

Simon werkt voor Gentlemanagement, Bert voor Rockoco. De ene opereert vanuit Gent, de andere vanuit Brussel of Antwerpen. Beiden zijn het PXL-alumni. “Of je voor manager kan studeren?” Simon Lamont opent het gesprek met een vraag die hij meteen zelf beantwoordt: “Ik denk het eerlijk gezegd niet. Ik heb geen kritiek op de opleiding die ik gevolgd heb, want ik heb er veel opgestoken, alleen hecht ik zelf meer belang aan de ondersteuning die PXL biedt aan aspirant-managers dan aan de cursussen die er gegeven worden. Wie aan PXL studeert, breidt vooral zijn netwerk uit en staat meteen met de voeten in het muzikale veld. Ik ben altijd al een ongelooflijke muziekfan geweest, en iemand die graag de boel organiseert, stuurt en in gang steekt. De combinatie van die drive en mijn passie voor muziek hebben me quasi automatisch naar deze job geleid. Ik heb twee jaar stage gedaan bij Bjorn (Nuyens, van Ampersand Music, red.) en ben sinds dit jaar aan de slag bij Gentlemanagement. Bij Ampersand heb ik enorm veel geleerd; ik ben er Bjorn zeer erkentelijk voor. Toen Christoph Cocquyt me vroeg of ik bij hen wou komen werken, heb ik geen moment getwijfeld. Gentlemanagement, dat is toch een beetje zoals spelen in de Champion’s League: grotere bands, grotere budgetten, en heel veel vrijheid.”

“Wij staan heus niet bij elk optreden met uitgestoken hand te wachten op de gage.”

Bert: “Mijn parcours is wat gelijkaardig. Ik heb vroeger zelf in verschillende bands gespeeld, en wou aanvankelijk muziek studeren aan PXL. Maar ik zag het niet zitten om me elke dag met mijn instrument bezig te houden, en ik was gewoon ook niet goed genoeg. (lacht) Ik heb dan gekozen voor de optie management en daar heb ik nog geen moment spijt van gehad. Ik doe al sinds jaar en dag het management van blackwave., en doe dat sinds een tijdje onder de vlag van Rockoco. Toen Hendrik (De Rycker, red.) me vroeg om aan boord te komen, heb ik meteen toegehapt. Het is een droomjob.”

Manager heeft niet langer de connotatie ‘gehaaide sujetten die er met het geld van de band vandoor gaan’ …Simon: “Neen, die indruk heb ik niet. Ik weet dat het vroeger soms anders was, en dat managers niet altijd een even goeie reputatie hadden. Er zitten nog cowboys in het vak, natuurlijk, maar ik ben er alvast geen van. Ik doe mijn job met hart en ziel, ga door het vuur voor de bands waar ik in geloof en doe er alles aan om ze naar een hoger niveau te tillen.”

Simon-Lamont-KBL1
Simon-Lamont-KBL2
Simon-Lamont-KBL4
Simon-Lamont-KBL5

Bert: “Eigenlijk bestaat onze job uit een ongelooflijk divers takenpakket: wij staan heus niet bij elk optreden met uitgestoken hand te wachten op de gage. Dat managers enkel met geldzaken bezig zouden zijn, is een grote misvatting. Het financiële aspect is uiteraard belangrijk, maar meer dan dat zorgen wij ervoor dat het overzicht bewaard blijft, dat er plannen gemaakt worden, dat er een visie komt over hoe we releases aanpakken, etc.”

Simon: “Schrijf het maar op: wij halen de zorg uit de handen van de band, zijn een klankbord, zorgen voor continuïteit, contacten met publishers, labels, bookers, gaan mee naar optredens, koken soms voor bandleden … We doen er alles aan om bands de kans te geven enkel met hun muziek bezig te zijn. In alle openheid en oprechtheid. Wij hebben alvast een open boekhouding die bands en artiesten te allen tijde kunnen inkijken.”

“We doen er alles aan om bands de kans te geven enkel met hun muziek bezig te zijn.”

Jullie kwamen net van de schoolbanken en werden meteen voor de leeuwen gegooid. Wat zijn de belangrijkste lessen tot nu toe?

Simon: “Heel veel neen leren zeggen. (lacht) En nadenken over elke stap die je zet. Ik krijg bij Gentlemanagement heel veel vrijheid om te doen waar ik in geloof, en ik voel me daarin ook gesteund. Als ik raad nodig heb, hoef ik maar even bij Christoph of Eric (Didden, red.) aan te kloppen. En als er iets niet loopt zoals ik het gepland had, wordt daar weinig misbaar rond gemaakt maar word ik op een goeie manier bijgestuurd. Ik heb het laatste jaar al enorm veel geleerd.”

Bert: “Ja, je leert vooral te vertrouwen op je gut-feeling. En hoe langer je in dit vak zit, hoe scherper je bullshitfactor afgesteld raakt. Onlangs kregen we bijvoorbeeld een heel lucratief voorstel, waar de bandleden zelf wat van begonnen te duizelen; tot we het hele voorstel uitrafelden en zagen wat het werkelijk inhield. Als er iemand met heel veel geld staat te zwaaien, ziet het er in eerste instantie vaak erg aanlokkelijk uit. Tot je de details begint te ontleden. Het is daar dat we vaak wat temperen en artiesten behoeden voor foute keuzes.”

Bert-De-Swert-KBL1
Bert-De-Swert-KBL2
Bert-De-Swert-KBL3
Bert-De-Swert-KBL4

“Een van mijn andere artiesten kreeg vlak voor we begonnen samen te werken een contract onder de neus geschoven met de belofte te kunnen opnemen met enkele heel grote producers, voor verschillende platen, en met een voorschot van een paar duizend euro. Hij wou het contract sowieso ondertekenen. Tot ik het zag: hij moest wel 88% van zijn royalties afstaan, en 70% van de publishing. En daarop nog 20% managementfee aan dezelfde organisatie. Hij heeft het niet gedaan.”

Als er één ding belangrijk is, dan is het toch wel een netwerk uitbouwen.
Simon: “Ja, dat is zo. Eigenlijk zijn we daar al mee bezig sinds we in de PXL zaten. Het kan moeilijk anders, want je zit er echt aan de bron en je komt er via stages meteen in contact met de juiste mensen. Bij vragen kom je het juiste contact tegen, en via dat contact leer je weer andere mensen kennen …”

“Als er iemand met heel veel geld staat te zwaaien, ziet het er in eerste instantie vaak erg aanlokkelijk uit. Tot je de details begint te ontleden.”

Bert: “Een netwerk bouw je niet uit door achter je computer te zitten. Veel concerten zien, op café hangen, met mensen spreken, je eigen bands volgen … Er komt veel bij kijken. Ik ben vrijwel 24/7 beschikbaar. Niet dat een band als blackwave. me om de vijf stappen belt, maar als ze me nodig hebben, sta ik er wel. Of het nu 9 u ’s ochtends is of om 2 u ’s nachts.”

Simon: “Ik heb nog steeds een heel nauw contact met Bjorn; hij is de booker van een aantal bands die ik manage. Wij bellen elkaar dagelijks, meestal om te praten over mogelijke shows, maar evengoed om gewoon wat van gedachten te wisselen.”

“Een netwerk bouw je niet uit door achter je computer te zitten.”

Staan jullie klaar om het als jonge rotten over te nemen van de oude wolven?

Simon: “Neen, zover is het nog niet. De oudere generatie is nog lang niet uitgezongen. Ze hebben kilometers op de teller, bakken ervaring, en weten als geen ander hoe de muziekwereld in elkaar zit. Ik heb massa’s bewondering voor wat mensen als Christoph en Eric doen en wat ze bereikt hebben. Wat Gentlemanagement bijvoorbeeld gedaan heeft voor de carrières van Gabriel Rios, Selah Sue, Triggerfinger … dat is onwaarschijnlijk. Bij onderhandelingen kunnen ze ook wat gewicht in de schaal leggen. Ik zat onlangs in een onderhandeling met een platenlabel, en Christoph zat erbij: als je met iemand met zo’n staat van dienst rond de tafel gaat zitten, krijgen meetings over platendeals toch een ietwat ander cachet. (lacht)

Bert: “Ik denk ook niet dat het al zover is. Wij hebben nog lang niet dezelfde impact als de mensen die al jaren in het vak zitten – Alexander Vandendriessche (manager van Oscar and The Wolf, Bazart, Charlotte de Witte …), Eric Didden, Christoph Cocquyt, Hendrik De Rycker … Simon en ik, wij hebben nog het een en ander te bewijzen.”

Simon: “Ja, kom over twintig jaar nog eens terug. (lacht)

gentlemanagement.be – rockoco.be