San-Soda-KBL3

San Soda

“Een dj kan mensen bewegen en verschillende emoties losweken.”

Van het vinden van die zeldzame Filipijnse electroplaat tot het doorgronden van zijn eigen analoge machines in de studio: Nicolas Geysens aka San Soda is doordrongen van muziek. Vandaag maakt deze Belgische trots naam met zijn uitzonderlijke selecties die hij het liefst van al verweeft tot langgerekte dj-sets. En die sets gaan al lang veel verder dan house alleen. Zijn zoektocht naar vinyl van over de hele wereld brengt hem op de meest onverwachte plekken en met zijn label Music Take Me Up is hij vastberaden om zijn vondsten te delen met anderen. “Een dj kan mensen bewegen en verschillende emoties losweken.”

De genres in je sets kunnen soms heel uiteenlopend zijn: van Chicago house en afrobeat tot Franse boogie. Hoe verwerk je zoveel muziek? Heb je bepaalde mechanismes in een platenwinkel?
Nicolas: “Ik zou niets liever doen dan de hele dag in platenwinkels doorbrengen en elke hoek uitkammen: in sommige shops in Azië ga ik soms dagenlang door stocks van duizenden platen. Meestal is de tijd beperkter, maar dan weet ik die economisch te benutten. Een enkele plaat uitpikken in de dubsectie zegt me al vaak of ik tijd moet spenderen in een bak. Doe hetzelfde in pakweg de jazzsectie en je hebt al een beeld van waar je moet zoeken in een winkel.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“Ik verdiep me zeker ook langere tijd in bepaalde periodes of landen: momenteel zit ik bijvoorbeeld heel erg diep in de muziekgeschiedenis van België te graven. Een prima geheugen helpt daarbij, en covers en labels spotten is bijna iets machinaals geworden. Door elke dag te luisteren ben ik ondertussen wel in staat om net na het droppen van de naald al te horen of er iets in een nummer kán zitten. Ook bij minder goede elementen in een track luister ik soms nog door – mits wat aanpassen kunnen bepaalde stukken heel goed werken in een set. Weet je, het is een kwestie van doorzetten ook: onlangs ging ik na een gig in Genève niet slapen om bij zonsopgang op een vlooienmarkt na urenlang zoeken slechts een vijftal platen te vinden.”

Zeven jaar geleden zei je in je vorige Poppunt-interview (zie Poppunt Magazine 49) dat je van zoveel mogelijk andere muziekscenes wilde proeven. Dat lukt goed: je woont ondertussen in Berlijn en reist de wereld rond om te draaien.
Nicolas: “En ik ben enorm dankbaar dat ik dat kan doen. Tijdens die trips heb ik heel wat interessante figuren ontmoet en nieuwe muziek ontdekt. Ook een pak muziek die ik moeilijker in een dj-set kwijt kan, maar die heel wat vertelt over de cultuur van een land. Al die dingen wil ik bundelen op een nieuwe blog ‘Music Take Me Places (MTMP)’. Je zal er podcasts vinden die telkens gewijd zijn aan een land of regio. De eerste podcast staat bijvoorbeeld in het teken van Israëlische muziek: funk, jazz, pop of traditionele opnames. Het zullen niet enkel de meest obscure dingen zijn, en er is steeds een volledige tracklist. De bedoeling is dat je als leek met elke blogpost een goede impressie krijgt van wat er muzikaal leeft in een land. Naast foto’s zijn er ook steeds adressen van de betere platenzaken en rommelmarkten bijgevoegd: het geheel zou een perfecte eerste stop moeten zijn voor ervaren én onervaren geïnteresseerden.”

“Tijdens sets het beste van jezelf geven is niet genoeg, het lijkt alsof het allemaal nog eens bewezen moet worden achteraf met foto’s en filmpjes.”

“Het fascineert me dat muziek vaak een spreekbuis is voor wat er gaande is in de samenleving. Je wordt – soms onbewust – ondergedompeld in de sfeer van inspiratie waarin muzikanten hun muziek ooit hebben gemaakt. En het kan je nog steeds raken. Neem nu Zuid-Afrika, waar de derde podcast over zal gaan. Het is een land met een bewogen geschiedenis waar muziek vaak een direct en sterk wapen is geweest in het verhaal van oppressie en revolutie. Platen met een verhaal en een boodschap die nu nog steeds – of opnieuw – worden gespeeld, zijn zo een unieke echo van een vroegere samenleving.”

Elk weekend draaien in het buitenland, en ondertussen nog producen … Hoe lukt het met je werkverdeling?
Nicolas: “Momenteel heb ik een goede balans gevonden in mijn bezigheden, maar dat was niet altijd zo. De voorbije jaren draaide ik zo goed als elk weekend in een ander land en dat begon zijn tol te eisen op fysiek en mentaal vlak. Ik kon ook niet genoeg discipline aan de dag leggen om er tijdens de week een gezond bioritme op na te houden. En hoewel ik steeds elke plaat met volle overgave heb gespeeld, ik ben te diep gegaan zonder het te beseffen. Vandaag speel ik iets minder: mijn nieuw booking agency Octopus is een stuk kieskeuriger. Ze zijn heel professioneel en zorgen ervoor dat ik de shows kan doen die ik echt graag wil doen. De verre tours naar Azië of Australië zijn naar één per jaar teruggeschroefd en af en toe een vrij weekend doet niet alleen veel deugd, het geeft me ook tijd om weer wat stappen te zetten in de studio.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“Door lang ver van huis te zijn begon ik ook door te hebben hoe sociale media ons hier een enorme druk opleggen. Tijdens sets het beste van jezelf geven is niet genoeg. Het lijkt alsof het allemaal nog eens bewezen moet worden achteraf met foto’s en filmpjes. Ik ben gekapt met elke week aan te kondigen waar ik speel, en dat leidde zelfs tot de vraag of het gedaan was voor mij … (lacht) Dat bewees voor mij hoe fout we bezig zijn wanneer het promotieaspect de overhand neemt: alsof een dj faam hoort na jagen of op dat ene festival moét spelen om erkend te worden. Ik ben niet naïef en begrijp de economische realiteit die erachter schuilt, maar die staat zó veraf van de gelukzaligheid die je in een set of in de studio ervaart, dat de credibiliteit soms ver te zoeken is. Net zoals in veel andere lagen van onze Westerse samenleving bestaat er volgens mij ook in deze sector een compleet foute conceptie van wezenlijkheid en succes. Iedereen zit op de trein richting meer en beter, en ondertussen vergeten we waarom we dingen graag doen. Ik bekijk de dingen graag vanuit een breder perspectief. Het zijn lessen die ik leerde en meedraag, zeker ook in hoe ik muziek beleef en deel.”

Doorheen de jaren is je werkplek vaak veranderd. Hoe ziet je studio er vandaag uit?
Nicolas: “Mijn studio zit nu hoofdzakelijk in een kleine kamer in mijn appartement in Berlijn. Het is een oud gebouw met hele dikke betonmuren – voorlopig kreeg ik nog geen klachten van de buren. (lacht) Links heb ik een modulair Eurorack systeem, rechts vind je twee synthesizers, en op een tafel voor me staat een drumcomputer en een sampler. Dat is het. Daarvoor zat mijn studio onnodig ingewikkeld in elkaar: twee soundcards, 40 in/outputs en te veel verschillende machines aangesloten met latency en chaos als gevolg. Vandaag is mijn ruimte kleiner en ben ik genoodzaakt om een selectie te maken uit mijn arsenaal. Ik sluit nu enkel aan wat ik echt nodig heb voor de muziek die ik vooropstel, en zo blijft het overzicht bewaard. Of het nu gaat om gear, arrangement of sound: een kader bepalen waarin ik zal werken en blijven, heeft me de laatste tijd al een stuk verder gebracht. Die methodiek is voor de Amerikaanse producer Levon Vincent al langer de sleutel tot creatief succes, en ik kan hem daarin volgen. Naast deze thuisstudio huur ik samen met buren Gratts en Eluize nog een kleine ruimte die ik meer gebruik als opnamestudio voor projecten met vocals of instrumenten.”

“Iedereen zit op de trein richting meer en beter, en ondertussen vergeten we waarom we dingen graag doen.”

Je kent wel wat van studiogear. Wat is je laatste aanwinst?
Nicolas: “Ik probeer nu mijn focus te leggen op wat ik heb, dus veel nieuwe synths of drumcomputers halen zit er de laatste tijd niet in. Mijn laatste aankopen zijn Eurorack modules en dit modulair systeem werkt heel verfrissend voor mij. Combinaties maken en sounds creëren is complexer, maar je hebt wel van A tot Z controle over wat je doet. Synthesizers waarvan de structuur door een ingenieur voorgeprogrammeerd is – zoals een Jupiter of Yamaha DX7 – hebben zeker hun voordelen wanneer je snel iets wil creëren. Maar ik verval dan nogal snel in het gebruik van presets of heb het gevoel dat ik een bepaalde sound nastreef die ik eerder al eens heb gehoord. Dat is niet het geval bij een modulair systeem: mits het doorspitten van de nodige handleidingen ontwerp je de sound van begin tot eind zelf en vloeit er meer eigenheid en karakter in je muziek. Dan wordt het ook gewoon ontzettend leuk om dingen uit te proberen.”

Is dat de essentie voor jou van muziek: plezier maken?
Nicolas: “Helemaal. Voor mij is de output zelfs ondergeschikt aan het plezier dat ik vind in muziek maken, spelen, ontdekken en delen. Zo ben ik duidelijk niet de meest efficiënte producer: de laatste jaren heb ik flink geworsteld met de druk om nummers uit te brengen en dat heeft een averechts effect op me. Als ik me geforceerd voel om een arrangement af te werken, blijft er na enkele dagen meestal niks meer van de authentieke vibe over. Als je blijft sleutelen aan die ene hi-hat of kickdrum rest er uiteindelijk vaak alleen nog een vals gevoel van perfectie. Tot je de track opnieuw hoort en weer wat wil veranderen. Een sterk idee voor een track kan er op een half uur staan, maar ik kan alle plezier verliezen door dagenlang te werken aan arrangement en mixing. Ik heb ook niet het talent van een Floating Points om de aandacht lang genoeg op een nummer te houden en het minutieus te perfectioneren. Zijn producties zitten boordevol muzikaliteit, ongeacht de tijd die hij neemt om alle elementen ingenieus en perfect op hun plaats krijgen.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“Ik vind sneller plezier in iets spontaan, in one take opnames, en ben minder bezig met wat er daarna mee gebeurt. Als ik dan kijk naar de platen die overleven in mijn platenkast en me het meest blijven raken, dan zijn dat ook dikwijls dingen die met dezelfde filosofie zijn opgenomen: bandopnames uit de jaren ’70 of house/electro/techno die op voorhand werd gesequencet maar dan realtime werd getweakt en gemixt bij opname. Zo’n intuïtieve muziek zal ik blijven draaien en streef ik ook na in mijn werk. Overigens, Floating Points beheerst met zijn liveband deze vorm van spontane muzikaliteit ook als de beste. Ik denk dat hij werkelijk de Michelangelo van deze tijd is, maar tegelijk halen zijn haast uitgemeten composities mijn sets zelden.”

Je maakte onlangs een track in de Red Bull Studios met Mculo, en in het verleden werkte je als FCL meermaals samen met Lady Linn en Bart Van Neste, labelbaas van We Play House Recordings. Gaat producen vlotter voor jou wanneer je een klankbord hebt?
Nicolas: “Ik ben niet sterk in bepalen hoelang ik aan iets moet blijven werken. In dat opzicht was samenzitten met iemand als Bart een godsgeschenk. Hij is iemand met ervaring die kan luisteren en beslissen of iets zinvol is om op door te gaan. Mocht ik voor mezelf beter dat engeltje/duiveltje op mijn schouder kunnen zijn, dan zouden er waarschijnlijk een pak meer projecten het daglicht gezien hebben. Er was bij ons ook geen vast productieproces; alles verliep steeds heel spontaan, mede dankzij een artieste pur sang als Lien. Zij heeft dat intuïtieve, muzikale dat maakt dat alles heel organisch verloopt.”

“Voor mij is de output ondergeschikt aan het plezier dat ik vind in muziek maken, spelen, ontdekken en delen.”

Via ETMU breng je ook edits uit van Filipijnse electro en zelfs een Maleisische cover van Michael Jackson. Hoe komen die tracks tot bij jou?
Nicolas: “Die tracks waren ontdekkingen tijdens het diggen in Azië. De zoektocht naar een copy in perfecte staat is dan de volgende missie. Die gebruik ik dan om het nummer te kunnen rearrangeren en speelbaar te maken voor mezelf. Steeds meer kan ik er tijdens een set van genieten om die bewerkte nummers op een andere manier te laten werken dan andere dj’s dat voorheen konden. Voor de edits van de Filipijnse liveband Kosmic Kapers ben ik eerst een versleten 7” tegengekomen. Op eBay duurde het meer dan twee jaar voor een andere copy tevoorschijn kwam, maar ook dit exemplaar was onbruikbaar. Ik heb zelfs een zoekertje laten plaatsen door een bevriende Filipino … Toen ik het eigenlijk al had opgegeven, belandde ik vorig jaar per toeval in een grote shopping mall in Vietnam. In een piepkleine souvenirwinkel lag er een klein stapeltje platen op tafel met helemaal bovenaan een compilatie waar ik het bestaan niet van afwist, mét die bewuste track. Staat van de plaat: sealed en ongespeeld! Dan vraag je je soms wel af welke hogere krachten er meespelen …”

En verder? Wat komt er kijken bij zo’n edit?
Nicolas: “Dit zijn live-ingespeelde nummers uit de jaren ’70 die van links naar rechts gaan, dus ik heb ze wat rechtgetrokken door alle drum hits te samplen en de beats te herprogrammeren in MIDI. Dan gaan ze weer over in het origineel, maar dat merk je bijna niet. Ik ben ook heel tevreden met de mastering en cutting (de transfer van digitale file naar de moederplaat). Daar hebben we veel aandacht aan geschonken, met als resultaat dat de plaat heel luid en helder klinkt in de club. De promotie is eerder beperkt: via Bandcamp en fragmenten op YouTube. Ik ga ervan uit dat mensen die ernaar op zoek zijn, er wel bij uit zullen komen. Gezien dit niet mijn eigen werk is, maak ik er niet al te veel fuzz rond. Het is leuk dat de nummers beschikbaar zijn voor zij die ernaar zoeken; anders bleven ze misschien ongehoord.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Je keert steeds vaker terug naar België voor bookings. Hoe kijk jij naar de Belgische scene?
Nicolas: “Ik had het niet verwacht, maar ik ben er steeds meer belang aan gaan hechten om hier in België terug te kunnen keren. Ik ben enorm blij en dankbaar dat ik de laatste tijd meer de kans krijg om hier te spelen. Het zijn vaak ook dezelfde mensen die terugkeren, zowel op de dansvloer als achter de schermen. En ook al sta ik er een beetje buiten, ik heb wel het gevoel dat er wat leeft en beweegt, dat mensen samen op zoek zijn naar iets. Dat miste ik toen ik België verliet.”

“In de vele gesprekken die ik erover heb, blijf ik er steeds op hameren: Nederland moet het grote voorbeeld zijn. De gezonde dynamiek die daar heerst, werkt zelfversterkend: de economische en culturele opbrengst ervan zijn enorm. Belangrijkste factoren hierin zijn een langetermijnvisie van ondernemers, bookers en promotors, en vooral de ondersteuning door lokale en niet-lokale overheid. Essentieel is dat ze ondernemerschap stimuleren en samenwerken in plaats van tegenwerken. Dat lijken ze in Gent en Antwerpen intussen ook beter te begrijpen. Hoedje af voor de organisaties achter KERK, Plein Publiek, Horst etc., die de zaken breder bekijken en toekomstgericht denken. Investeren in eigen talent is al even doorslaggevend: artiesten groeien door als ze vertrouwen krijgen en een platform hebben om zich te ontwikkelen. Kijk maar naar dj’s als Job Jobse, Sandrien, Young Marco, Antal, Orpheu The Wizard … Zij worden naar boven gestuwd in hun eigen broeihaard, om daarna de wereld rond te gaan.”

“Investeren in eigen talent is doorslaggevend: artiesten groeien door als ze vertrouwen krijgen en een platform hebben om zich te ontwikkelen.”

“We lijken goed op weg, zolang we onze eigenheid maar niet verliezen. Ik hoop dat de sterkhouders kansen krijgen en dat de overheid inziet dat investeringen op dit gebied nodig zijn. Iedereen wint erbij.”

Welke andere projecten heb je nog in het verschiet?
Nicolas: “Naast de blog staan er dit jaar zeker ook twee volwaardige reissues gepland. De eerste komt uit in juni en is de fantastische single ‘Badala Zamana’ uit 1979 van Zohra, een Algerijnse zangeres. Zelf blijf ik ondertussen verder werken aan eigen muziek in de hoop iets af te krijgen waar ik fier genoeg op ben. Zonder een echt tijdschema voorop te stellen, heb ik al een aantal tracks die hopelijk dit jaar nog het licht zullen zien op mijn eigen label. Er is net een edit van me uitgekomen op de officiële reissue van het disconummer ‘Throw Down’ van Carmen. En ik ben hard aan het werken aan een project onder een oud alter ego. Ik wil er nog niet zo heel veel over kwijt, maar je kan wel een eerste try-out meepikken in maart in Bar Wilson (NEST, Gent). Tot slot kijk ik enorm uit naar Dekmantel Selectors festival, waar ik deze zomer voor het eerst speel.”

Wij kijken er ook naar uit!

musictakemeup.com