Peter-Decuypere-KBL2

Peter Decuypere

Van I Love Techno tot ‘We Love Events’: organiseren kan je leren

Een man schrijft een boek. En dan? Er zijn meerdere mensen die een boek op de wereld lossen. Ja, maar niet iedereen heet Peter Decuypere. En niet iedereen publiceert met ‘We Love Events’ een boek over hoe je het best een event op poten zet en wat daar allemaal bij komt kijken. En, wat meer is, niet iedereen heeft zo een groot aandeel gehad in de ontwikkeling van de Belgische clubscene als Decuypere. Hij is niet enkel de bezieler van I Love Techno (Gent) en de legendarische club Fuse (Brussel), hij heeft ook een belangrijke hand gehad in de oprichting van clubs als Le Délire (Aalbeke), 55 (Kuurne en Gent) en Fill Collins Club (Antwerpen). Tegenwoordig is hij lector eventmarketing en eventmanagement aan de Karel de Grote-Hogeschool in Antwerpen en PXL-music in Hasselt. Sinds het verschijnen van ‘We Love Events’ heeft het wat gedaverd in Belgisch technoland: I Love Techno verhuist voorgoed naar Montpellier (hoe is dat in godsnaam kunnen gebeuren?). Daarmee verliest België één van zijn belangrijkste pioniersfestivals.

Peter Decuypere lag mee aan de basis van I Love Techno. “Een erg boeiende periode”, vertelt hij. “Begin jaren negentig was er heel wat aan het bewegen in de technoscene, die zich hoofdzakelijk in clubs afspeelde, weg van de massa. Ik wilde het genre uit de clubs halen en op een podium brengen, maar vond er aanvankelijk niet echt een plek voor. We spreken nu over de tijd waarin Aphex Twin en de eerste techno-dj’s zoals Carl Craig kwamen piepen. De AB kwam toen niet in aanmerking want werd in die periode volledig verbouwd. De enige plek waar het wel kon, was de Gentse Vooruit. Ik had thuis een cassetje liggen met een aantal van mijn favoriete technomuzikanten, en stuurde dat naar Herman Schueremans. Hij zag er meteen brood in. En ik had direct een geloofwaardige partner, die uit een heel ander muziekmilieu kwam.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“Je moet weten dat techno toen echt een kwalijke reputatie had. Toen we opperden om techno naar Gent te halen, zag het Gentse stadsbestuur bij wijze van spreken al xtc-heads in de Leie tuimelen. Dat was de algemene teneur toen: technoliefhebbers zijn allemaal drugsverslaafden. Maar goed, de eerste I Love Techno kwam er in 1995, op 10 november. Een ideaal moment: vlak voor Wapenstilstand. Zowel Belgen, Fransen als Duitsers hadden een dag vrijaf nadien. Wij zagen de grote drommen al toestromen.”

Het was ook een succes, zij het een bescheiden.
Peter: “Er kwam ongeveer 700 man op af. Niet zo heel erg veel om een Vooruit te vullen, maar het dak ging er wel af. Op de affiche stonden toen onder andere Daft Punk en Richie Hawtin. Daft Punk had toen één maxisingle uit, maar we voelden toen al dat ze echt groot konden worden. Ik heb ze toen nog kunnen boeken voor 500 Franse frank (ca. 75 euro, red.), haha. We begonnen toen om negen uur ’s avonds. Iedereen verklaarde ons gek, want dj’s gingen normaal gezien pas om twee uur ’s nachts achter hun draaitafels staan. Ik wou jonge gasten de kans geven om mannen als Jeff Mills, Carl Cox en consorten op een deftig uur mee te maken. En het werkte. 10 november 1995 is een magische datum.”

Echt pionierswerk, toch. En het bleef niet bij I Love Techno. Jij hebt als geen ander de early Belgische technoscene mee vormgegeven.
Peter: “Ik was niet alleen, hoor. Maar ik heb altijd wel die ondernemingszin gehad. Clubs starten, ik vond dat echt plezant. Al liep het niet altijd meteen zoals ik hoopte. Kijk naar Fuse: toen we dancing La Démence op zondag begonnen af te huren om er ons eigen ding te doen, liep dat in het begin echt voor geen meter. Na drie, vier maanden zat er nog steeds veel te weinig volk, en maakten we verlies. We hebben er toen bijna de stekker uitgetrokken. Op een avond zaten Thierry (Coppens, medeoprichter, red.) en ik te praten over de toekomst van Fuse. We zagen dat het niet goed was, en we beslisten om de programmatie nog af te werken, en dan de boel te sluiten. We openden een fles champagne om onze samenwerking te vieren, en toen we de zaal in kwamen, zagen we dat er plots 400 man in Fuse zat. Er stonden meisjes te dansen op techno, iets wat we voordien nog niet gezien hadden. Het werd de eerste echte topavond. En we hebben wijselijk besloten om de boeken niet neer te leggen. Soms moet je een beetje geduld hebben.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

En doorzettingsvermogen, zo blijkt. Want na Fuse zette je in Antwerpen ook Fill Collins Club op de kaart.
Peter: “Ja. Ik geraakte op den duur een beetje uitgekeken op al die dj-sterren die hoge gages vroegen en maar twee uurtjes kwamen draaien. Je had toen een tiental guest-dj’s die steeds weer de revue passeerden. Luke Slater, Richie Hawtin, Carl Cox, Carl Craig, Sven Väth, Laurent Garnier … Volkstrekkers, jazeker, maar in België zat er ook talent en ik wou die gasten een kans geven. Toen ik na een Kozmozz-avond naar huis reed, hoorde ik Jan Van Biesen in Mixomatose heel eclectisch en to the point draaien. Hij speelde pretentieloze techno, wisselde af met commerciëler spul en maakte het avontuurlijk. Het was dat wat ik zocht: Basement Jaxx naast Chemical Brothers en obscure tracks. Ik heb toen met Jan afgesproken, en er was meteen een klik. Kort daarna begonnen we op vrijdag de gay-club Red & Blue af te huren, en was Fill Collins geboren. Jan Van Biesen, DJ Stefanie … ze deden er hun ding. En wilden ze drie keer op een avond Laurent Garniers ‘Man With A Red Face’ draaien, dan deden ze dat. Het dak ging er elke keer weer af. Ik vond dat een erg leuke periode.”

We kunnen het ons levendig inbeelden. Nu, twintig jaar later, heb je al je kennis over het organiseren van events samengebald in een erg fijn boek: ‘We Love Events’. De ondertitel, ‘Een gedurfde kijk op marketing’, triggerde onze nieuwsgierigheid. Waarom is het gedurfd?
Peter: “Gedurfd omdat ik niet vertrek van de bekende strategieën of modellen die marketeers doorgaans gebruiken, maar wel vanuit de praktijk. Ik merk dat de theorie het vaak veel te ingewikkeld maakt, en heb in mijn boek vooral gefocust op de eenvoud van eventmarketing. Hoe creëer je een totaalervaring die iedereen inspireert? Jonge eventmanagers moeten leren durven om het anders te doen en zich niet te veel laten intimideren door ‘hoe het eigenlijk allemaal hoort’. Kijk, met 30 jaar ervaring op de teller weet ik ondertussen wel wat nodig is om een event succesvol te maken. En dat is niet altijd dat je je moet houden aan de bekende strategieën. De laatste jaren hebben we gezien dat wij, chaotische Belgen, evenementen op poten kunnen zetten die op relatief korte tijd de wereldpers halen. Kijk naar Tomorrowland: een schoolvoorbeeld van ‘event organising’. Het wordt tegenwoordig trouwens als case gebruikt in eventopleidingen.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Betekent dat dat je alle oude eventstrategieën op een hoopje veegt?
Peter: “Helemaal niet. De klassieke marketingmodellen werken ook, uiteraard, maar het organiseren van events moet daar niet noodzakelijk op geënt zijn. Social media hebben alles veranderd en veel vernieuwing gebracht. Om het met een muziekmetafoor te zeggen: je kunt Lady Gaga begrijpen zonder Madonna te kennen, aan wie ze erg schatplichtig is, maar je hoeft Madonna daarom niet bij het oud vuil te zetten. Hetzelfde geldt voor eventmarketing: de oude modellen zijn goed, de nieuwe frisser. Tegenwoordig moet je op verschillende vlakken focussen: het realtime-event en het conversatie-event op het wereldwijde web. Wat er tijdens en achteraf in het www-café gebeurt, wordt van steeds grotere waarde.”

In je boek loods je de lezer aan de hand van heel wat praktijkvoorbeelden door acht cruciale stappen die tot een geslaagd event leiden. Perfect leesvoer voor jonge eventmanagers, maar ik kan me inbeelden dat er initiatieven bestaan die ook inspirerend kunnen werken.
Peter: “Jazeker. WeCanDance bijvoorbeeld pakt het op een zeer clevere manier aan: zij gaan uit van de juiste eventwaarden en merkwaarden gecombineerd met de juiste storytelling. De bedenkers van WeCanDance hebben op drie jaar tijd een evenement op poten gezet dat er helemaal staat. Dat is echt een mooi voorbeeld van een uitgekiende en werkende strategie. Of kijk naar Feestgedruis, het initiatief van een paar Belgische ‘piraten’: als zij pas twee, drie dagen voor het plaatsvindt hun evenement aankondigen op Facebook, komt er toch makkelijk 2.000 à 3.000 man op af. De reden? Mensen kunnen zich makkelijk identificeren met hun idee.”

Tot slot, aan wie zou je je boek willen aanraden?
Peter: “Aan iedereen die houdt van events en meer wil weten over hoe ze vanuit de praktijk een geslaagd event op poten kunnen zetten.”

weloveevents.be


15_cover_wle_boek

Communicatie over je event is minstens even belangrijk als je event zelf. In ‘We Love Events’ neemt Peter Decuypere je mee op café: “café ’t echte leven” (over de beleving van het realtime event) en “café www” (over de conversatie rond je event online). Stapsgewijs en met concrete praktijkvoorbeelden doet Peter een eventmarketingplan uit de doeken dat écht werkt. Een absolute aanrader, zowel voor beginnende als gevorderde eventorganisatoren.

Wie op weloveevents.be een exemplaar bestelt en de kortingcode ‘welovepoppunt’ intikt, krijgt het boek voor € 24,95 in plaats van € 29,95.