Kristof-Claes-KBL1-header

Kristof Claes

“Spin that head!”

Als je de volgende opsomming ziet – programmator, PR en communicatie bij Forty Five; electronic music management bij Muziekodroom; een van de krachten achter DJ-Mania, gelinkt aan Provinciale Jeugddienst Limburg; programmator, PR en communicatie bij het Putrock festival; ex-organisator Enigmatic (fuifconcept); programmator voor Desperados Belgium (Tomorrowland); DJ Goldfox, Lucy Fox A Lot, ex-Rave Our Souls; en Music & Communications Consultant – dan moet daar een hele organisatie achter zitten. Zou je denken. Niets is minder waar. Eén man. Hij heet Kristof Claes. En zijn dagen bestaan uit meer dan 24 uur. Althans, het is de tijd die Claes soms nodig heeft om al het werk van zijn alter ego’s gedaan te krijgen. Want de man lijkt zowat betrokken bij alles wat in en rond Hasselt met dance te maken heeft.

“Ik ben als veertienjarige begonnen met vinyl te kopen en ik wou daar ook effectief iets mee doen. Ik kwam als snel achter de dj-booth terecht en begon plaatjes te draaien om nog meer vinyl te kunnen kopen. Meteen old school techno, electro, acid en deep house.”

“Ik heb de dance in de jaren 1990 zien evolueren van een vrij obscuur genre naar wat het nu is. Vroeger werd dance op festivals weggestopt in kleine tenten, tegenwoordig zijn er festivals als Tomorrowland die meer volk op de been brengen dan de grote rockfestivals. Dance is het nieuwe rock-’n-roll geworden. En je ziet dat rockfestivals de dance-boot absoluut niet willen missen. Terwijl dance tien jaar geleden verguisd werd, programmeert een festival als Pukkelpop Major Lazer en Netsky op het hoofdpodium. Dat was vroeger ondenkbaar. Maar, de jonge generatie wil niet liever. Er is ook extreem veel vraag naar. En, het blijkt dat dance ook de diehard rockers steeds meer kan bekoren. Je ziet dat rockfestivals die zich puur willen rechthouden met pop en rock er stilaan van tussen gaan. Ik vind een goeie combinatie van beide wel interessant. Het is toch een opmerkelijke evolutie.”

picture
© Koen Bauters

Of revolutie, want dance heeft voor een totale democratisering in de muziek gezorgd: je hoeft geen instrument meer te kunnen spelen om straffe muziek te maken.
Kristof: “Ja. En er zit een zekere rock-’n-roll en DIY-benadering in. Ik juich dat wel toe, hoor. Er zit nog een hele hoop coole nieuwe muziek aan te komen. Ik heb onlangs een boeiende meeting gehad over de verhouding tussen dance en rock anno 2013. Opmerkelijk hoe alles zo snel verschoven is. Nog geen tien jaar geleden trokken rockoptredens makkelijk 700 man, en opereerde dance wat in de marge. Vandaag krijgt een club als de Forty Five dagelijks 800 man over de vloer. Vandaag zijn de dj’s de rocksterren van weleer. Binnen de dance heb je net als in pop en rock talloze stromingen en niches die allemaal fans hebben.”

Wat betekent dat dj’s zich bijna moeten specialiseren, willen ze in één genre de ‘grootste’ worden. Echt eclectisch draaien lijkt steeds moeilijker te worden.
Kristof: “Je kunt nog steeds je eigen zin doen, denk ik. Ofwel kies je voor één genre en verdiep je je daarin, of je gaat mainstream en speelt MNM of Stubru-hitjes. Het hangt er ook van af of je er financieel afhankelijk van bent. Als je er niet moet van leven, kan je makkelijker je eigenheid behouden.”

Waar situeer jij jezelf?
Kristof: “Ik heb lang professioneel ge-dj’d maar nu is het terug een hobby geworden. Na verloop van tijd werd ik meer geprikkeld door de organisatorische kant van het verhaal en ben ik meer achter de schermen gaan werken. Nu draai ik vooral terug techno en deep house, de stijl waar ik ook mee begonnen ben.”

Achter de schermen, juist. Je bent onder andere programmator van Forty Five in Hasselt. Dat betekent dat je toch van heel wat op de hoogte moet zijn. Is het überhaupt nog mogelijk om het overzicht te behouden?
Kristof: “Het moet, hé. Je moet mee zijn. Ik luister naar alles, lees de juiste tijdschriften, en ga evengoed kijken naar een obscuur bandje met zes gitaristen. Ik spreek ook met de mensen uit het veld. Gesprekken op café vertellen soms meer dan dagenlang researchen op blogs.”

picture
© Koen Bauters

Wie zijn de helden die nog steeds meedraaien?
Kristof: “Dave Clarke, Richie Hawtin, … de grondleggers van de techno. Kevin Saunderson, de Chicago-scene. Ze maken nog steeds relevante muziek en tellen nog altijd mee. Het is wel zo dat de stromingen vluchtiger zijn geworden. Genres komen en gaan en duiken tien jaar later weer op. Wat nieuwe helden betreft, was ik zeer onder de indruk van bijvoorbeeld Solomun een paar weken geleden in onze club. Ook echt in de gaten te houden is Gesaffelstein. Hij maakt een fantastische mix tussen EBM, techno, breaks, …”

Niets met botsautomuziek?
Kristof: “Neen! Daar ga ik ook nooit iets mee hebben. Op studentikoze donderdag programmeren we in Forty Five wel iets ruimer, maar botsautomuziek proberen we toch te vermijden. We willen ons koppig artistiek profiel blijven behouden.”

Je programmeert ook de dj’s op Putrock, een klein festival in Beringen. Waar moet je rekening mee houden als je dj’s bookt?
Kristof: “Vooral met de streek waar we zitten. Ik weet wat er in en rond Beringen leeft, ben er opgegroeid, heb er feesten gegeven. Ik weet waar mensen zich op zullen amuseren. Beringen heeft nooit een eigen festival gehad, ook al is het de derde grootste stad van Limburg. We moeten er dus op letten dat we de juiste artiesten brengen die Beringen ook muzikaal een beetje op de kaart kunnen zetten.”

Helemaal anders dan de Desperados stage op Tomorrowland …
Kristof: “Ja, daar programmeer ik in samenspraak met Kim Mathijs (Ed&Kim, The Whatevers, Switch) en Desperados zelf. Ik probeer hun artistieke lijn te volgen en kies dj’s die er op hun plaats staan. Ik doe niets meer dan dat, en blijf weg van de main stage en de commercie. Ik kan er mijn goesting doen. Ik programmeer dan wel acts als Bakermat of Yellow Claw, maar ook KiNK, één van mijn grote helden. Hij maakt heel niche deep house met een eigenzinnige benadering. Het is een beetje de bedoeling om de mensen nieuwe muziek te leren kennen. Het is niet altijd makkelijk om de balans te vinden tussen publiektrekkers en educatie. Als booker ben je altijd op zoek naar iets populairs dat je kan afwisselen met iets verrassends of vooruitstrevends.”

We zullen het nog even hebben over je consultancy: je begeleidt muzikanten in hun visibiliteit op het net.
Kristof: “Ja. Ik ben daar echt door gebeten. Toen MySpace ontstond, heb ik me daar echt op gesmeten. Ik vond dat uitermate boeiend. Het is zelfs zo dat ik mijn studie communicatie heb stop gezet omdat de focus veel te veel op pers en traditionele offline communicatie lag, en ik zag net het gigantische potentieel in sociale media. Ik wou dat helemaal uitspitten. Wat ik dan ook gedaan heb. Ondertussen heeft het Web 2.0 een enorme vlucht genomen en adviseer ik verschillende organisaties uit de muziekindustrie en bands hoe ze de sociale media het best kunnen aanwenden om hun boodschap efficiënt de wereld in te sturen.”

facebook.com/kristof.claes