Kiani-and-his-Legion-KBL1

Kiani & His Legion

De Genkenaar brengt muziek uit op een hele reeks labels uit binnen- en buitenland, draait platen van Tomorrowland tot de gereputeerde Berlijnse Berghain club en reist als postdoc biostatistiek aan de Universiteit Hasselt deze zomer langs congressen in Schotland en Barcelona.

Limburger, wereldburger. Die trotse uitspraak van onze oostelijke landgenoten gaat ongetwijfeld op voor Thomas Neyens aka Kiani & His Legion aka Far Out Radio Systems. De Genkenaar brengt muziek uit op een hele reeks labels uit binnen- en buitenland, draait platen van Tomorrowland tot de gereputeerde Berlijnse Berghain club en reist als postdoc biostatistiek aan de Universiteit Hasselt deze zomer langs congressen in Schotland en Barcelona. Hoe hij het hoofd koel houdt in deze madness, willen wij graag weten.

Hallo Thomas! Je bent heel actief als dj en producer en je combineert dat alles met een straffe universitaire carrière. Heb jij meer dan 24 uur in een dag ter beschikking?
Thomas: “Was dat maar waar! Het allerfijnste voor mij is om keuzes te kunnen maken en afwisseling te hebben in m’n leven. Als ik na een lange dag aan de universiteit thuiskom en gefrustreerd ben dat ik een statistisch probleem niet onder de knie krijg, dan brengt muziek me tot rust en heb ik altijd heel veel zin om in de studio te kruipen. En omgekeerd helpt het me om de tijd die ik aan muziek spendeer af te bakenen. Ik merk vaak dat als ik te veel tijd in de studio heb, ik heel traag op gang kom.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Heb je nooit overwogen om enkel met muziek bezig te zijn?
Thomas: “Als ik echt m’n best zou doen, zou ik wellicht wel kunnen leven van muziek alleen. Ik zou dan veel meer producen en ook veel meer uitbrengen. Maar dan zou ik me wellicht ook meer de vraag moeten stellen welke muziek vandaag goed verkoopt en me daarop richten. Wie weet zou ik dan wel techno maken, wat erg populair is momenteel. Doordat ik een vaste baan heb, hoef ik daar allemaal niet mee bezig te zijn. Muziek maken en platen draaien is en blijft een hobby, lichtjes uit de hand gelopen weliswaar. Maar ik kan er helemaal mezelf zijn en doen wat ik graag doe. Het is dan heel fijn dat andere mensen dat ook goed vinden.”

 “Doordat ik een vaste baan heb, kan ik als dj/producer helemaal mezelf zijn en doen wat ik graag doe.”

Voel je je eerder producer of eerder dj?
Thomas: “Momenteel steek ik meer tijd in muziek maken dan actief naar nieuwe muziek speuren. Maar ik zal altijd producen vanuit een dj-perspectief, dus ik voel me eigenlijk zowel producer als dj. Het is als dj best belangrijk om eigen muziek te hebben, dat maakt je verhaal sterker. Maar omgekeerd geldt dat ook: als producer is het even interessant om te draaien of een live-act te kunnen aanbieden. Dat zorgt voor een bron van inkomsten waarmee je kan investeren in studio-apparatuur. Want enkel en alleen met de verkoop van muziek kom je tegenwoordig niet ver meer.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Je bracht tijdens het Listen Festival dit jaar ook voor het eerst een liveset onder je Far Out Radio Systems alter ego. Hoe ging dat?
Thomas: “Far Out Radio Systems is het project waarmee ik m’n wat functionelere producties uitbreng. Ik bracht onder die naam al platen uit op m’n eigen Tanzbar Records label en ook een op Curle Recordings. De nummers kregen veel respons, dus toen Listen Festival me vroeg om als Far Out Radio Systems een liveset te doen, was ik meteen enthousiast. Maar het was wel een moeilijke oefening. Als ik een nummer maak, haal ik vaak meerdere geluiden voor één nummer uit dezelfde synthesizer. Ik heb dan maar een sampler aangeschaft om bepaalde geluiden op te slaan. Nog een uitdaging is om de digitale EQ’ing en compressie die ik via Ableton aan m’n muziek toevoeg ook in de liveset te brengen. Ik wilde graag volledig analoog aan de slag, maar kom toch tot het besef dat dat met mijn muziek niet makkelijk is. Het is een boeiende zoektocht en ik merk dat ik nu vaak aan nummers werk met de ervaring van m’n eerste liveset in m’n achterhoofd.”

Je muziek werd al uitbracht door heel wat verschillende labels, zoals We Play House Recordings, Defected, Difu en Something Happening, Somewhere. Benader je zelf actief labels?
Thomas: “Ik heb het grote geluk dat ik telkens gecontacteerd ben geweest door labels, zonder dat ik mezelf moest gaan verkopen. Daar ben ik namelijk echt niet goed in. Het was dankzij de Gentse dj Jensen, die me in Decadance een van m’n eigen nummers had horen draaien, dat ik in contact kwam met We Play House Recordings. Ik zal het moment nooit vergeten dat ik een sms van een onbekend nummer kreeg met de boodschap dat iemand heel graag m’n muziek wou uitbrengen. Getekend: Red D, de man achter We Play House Recordings. Daarna ging de bal vanzelf aan het rollen. Momenteel ben ik m’n derde plaat aan het maken voor Something Happening, Somewhere, het label van de Utrechtse Nuno Dos Santos. Er komt ook een nieuwe plaat van Far Out Radio Systems op m’n eigen Tanzbar Records en een plaat onder m’n initialen TN op Flux. Tot slot komt er ook muziek van me in een Belgische film, maar daar kan ik nog niet veel meer over vertellen.”

“Ik sta het liefst tussen de mensen, op dezelfde hoogte als de dansvloer.”

Hoe ziet jouw ideale dj-booth eruit?
Thomas: “Ik draai voor 99% met vinyl, dus sowieso wil ik graag de platenspelers langs de binnenkant en de cd-spelers langs de buitenkant. Ik vind het belangrijk om een deftige isolator ter beschikking te hebben. In ideale omstandigheden zou ik graag een mengtafel hebben die zulke isolator ingebouwd heeft, zoals de E&S DJ R400. Maar dat is een rotary mixer met draaiknoppen, terwijl ik liever faders heb. Op onze eigen Tanzbar feesten gebruiken we daarom een externe isolator. De Dope Real Isolator, bijvoorbeeld, vind ik heel straf. En ook belangrijk is de positie van de dj-booth. Ik sta het liefst tussen de mensen, op dezelfde hoogte als de dansvloer. De dj-booth op onze eigen feesten of die van Panoramabar, de tweede zaal in de Berlijnse Berghain club, benadert wat mij betreft de perfectie.”

Vanwaar komt jouw liefde voor het zwarte goud?
Thomas: “Ik was 18 jaar oud toen ik met kerst van m’n ouders twee JB-Systems platenspelers kreeg. M’n toenmalig lief haar broer was ook dj, hij draaide trance, en had me aangeraden om voor vinyl en niet voor cd te kiezen. Ik volgde zijn advies en toen ik een dj-set van Daniel Bell hoorde en niet veel later ‘Alcachofa’ van Ricardo Villalobos ontdekte, was ik helemaal verkocht. Ik ben echt helemaal verslaafd geraakt aan vinyl en verzamelde doorheen de jaren zo’n 3.500 stuks. Vandaag koop ik wel iets minder platen, omdat ik veel meer geld in apparatuur voor m’n studio steek. Maar zo ben ik weer strenger geworden voor wat ik aanschaf en blijven er minder miskopen over. Het gaat toch uiteindelijk altijd om jezelf enigszins te beperken, in tijd of in geld en uit die situatie dan het beste te halen. Behalve als ik me voorbereid voor een dj-set. Ik ken dj’s die voor zichzelf 25 platen klaar leggen en het daar mee doen. Dat lukt me niet. Ik neem liefst drie grote tassen mee zodat ik ter plekke nog alle keuze heb.”

soundcloud.com/thomasneyens