Kathleen-Vogelaers-53Head

Kathleen Vogelaers

De winnares van de Popthesisprijs 2011

De winnares van de Popthesisprijs 2011 heet Kathleen Vogelaers. Ze studeerde af aan de VUB (Agogische Wetenschappen) met een scriptie over ‘Hogere opleidingen in de popmuziek vandaag in Vlaanderen: de nood aan zakelijke vorming’. Kathleen wint daarmee een cheque ter waarde van 500 euro én een interview in dit fijne magazine.

Eerst en vooral een dikke proficiat! Wat was precies het uitgangspunt voor je scriptie?
Kathleen: “Er is dezer dagen echt een overaanbod aan jonge mensen die het willen maken in de muziek. De concurrentie is nog nooit zo zwaar geweest, en dus moeten ze heel sterk in hun schoenen staan. Muzikaal talent of technische bagage alleen is niet meer genoeg, je moet ook wat kaas gegeten hebben van de zakelijke aspecten. Er zijn heel goeie opleidingen voor muzikanten in Vlaanderen, maar ik merkte dat dat zakelijke aspect daarin vaak onderbelicht blijft. Ik wou achterhalen wat de oorzaak daarvan is en wat er eventueel aan gedaan kan worden.”

Hoe heb je het precies aangepakt?
Kathleen: “Ik heb eerst een hele lijst competenties afgebakend waar muzikanten over moeten beschikken als ze de stap naar de arbeidsmarkt willen zetten, als ze ‘professioneel muzikant’ willen worden, zeg maar. Die competenties situeren zich op vier vlakken: financieel, juridisch, sociaal en praktisch. Ik heb mijn hypothese, namelijk dat deze competenties te weinig aan bod komen in hogere muziekopleidingen, getoetst bij twee groepen van respondenten: professionele muzikanten die zo’n hogere opleiding gevolgd hebben, en de opleidingsverantwoordelijken van de conservatoria in Leuven, Gent, Brussel en Antwerpen, de Jazzstudio en de PHL Music. Ik heb eerst gepolst naar welke competenties ze belangrijk vinden voor de beroepspraktijk, en dan naar de manier waarop de opleidingen met die competenties omgaan.”

picture2
Kathleen Vogelaers © Koen Bauters

Ik kan me inbeelden dat de visies hierover nogal uiteen lopen. Wat waren de belangrijkste resultaten uit die bevragingen?
Kathleen: “De opleidingen erkennen echt wel dat deze competenties te weinig aan bod komen, en hebben het zelfs al op de agenda geplaatst. Alleen zitten ze vast in een aantal decretale bepalingen, dus heb ik de aanbeveling geformuleerd om op Vlaams niveau de structuur van de opleidingen te herzien en na te gaan hoe er meer flexibiliteit kan voorzien worden. Daarnaast vinden muzikanten het superbelangrijk dat ze competenties kunnen opdoen in een professionele context. Cases, stages of gezamenlijke praktijkoefeningen zouden dus een goeie werkvorm kunnen zijn. Alleen is dat voor de opleidingen zeer intensief om op te volgen, vandaar de aanbeveling om meer te werken met professionals uit het veld als gastdocent en om knowhow uit te wisselen. Ik heb de indruk dat opleidingen elkaar nog te veel zien als concurrenten en te weinig als partners. Tot slot wordt ook heel duidelijk dat het debat rond het statuut van de kunstenaar nog eens aangezwengeld moet worden. Voor de muzikanten sluit dat artiestenstatuut veel te weinig aan bij de beroepspraktijk, voor de opleidingen is het veel te complex en onduidelijk, waardoor de bereidheid om studenten ervan op de hoogte te brengen niet echt groot is.”

Heb je het gevoel dat studenten/muzikanten en opleidingen elkaar ergens kunnen vinden?
Kathleen: “Het is zeker geen hopeloze zaak. Studenten schrijven zich in bij een hogere opleiding met het oog op de toekomst, en daar liggen zeker veel kansen. Veel knelpunten kunnen overbrugd worden, maar het is een kwestie van goodwill om naar elkaar te luisteren. Zowel studenten en opleidingen, als de opleidingen onder elkaar.”