Subbacultcha-KBL1

Kasper-Jan & Herlinde Raeman

5 jaar Subbacultcha

Subbacultcha Belgium bestaat vijf jaar. Het lidmaatschapplatform annex familiebedrijfje van broer en zus Kasper-Jan en Herlinde Raeman koppelt idealisme aan een relevante visie en houdt de vinger aan de pols als het gaat over (muzikale) cultuurbeleving. Ze hebben een Engelstalig magazine (“We worden al eens aangesproken als de mensen van dat kleine boekje.”) en promoten op een laagdrempelige manier shows van beloftevolle buitenlands bands in een vroeg stadium van hun carrière. Herlinde is vooral bezig met het magazine en de structuur van Subbacultcha Belgium, terwijl Kasper-Jan zich buigt over de muzikale lijn, de partnerships en de onlinestrategie. “Subbacultcha Belgium is een smeltkroes van scenes. We willen een spreekbuis zijn voor al onze connecties.”

Subbacultcha bestond al langer in Amsterdam. Herinneren jullie zich nog met welke spirit jullie vijf jaar geleden Subbacultcha Belgium hebben opgestart?
Kasper-Jan: “Toen we destijds naar optredens gingen van beginnende groepen als Yeasayer vond ik het altijd jammer dat die talentvolle bands voor weinig volk speelden. De traditionele media belichtten die groepen ook niet echt. Toen ik in Londen stage deed bij het boekingskantoor Nomanis merkte ik dat acts als Washed Out, Cloud Nothings en Austra hun allereerste Europese show telkens op dezelfde plaats speelden – in Amsterdam, via Subbacultcha Nederland. Die groepen sloegen België over omdat er toen geen draagvlak voor was of omdat er nog geen lokale promotor was die hen wou boeken. Mijn oog viel op Subbacultcha en toen heb ik hen simpelweg een mail gestuurd.”

Herlinde: “Zonder al te veel verwachtingen, maar het was een goed voorbereide, doordachte e-mail.”

Kasper-Jan: “We mochten de naam Subbacultcha gebruiken. Het eerste jaar gebeurde alles nog aan het handje en op kosten van Subbucultcha Nederland …”

Herlinde: “… maar vanaf het tweede jaar zijn we twee aparte structuren geworden. De geldstromen zijn sindsdien apart.”

Kasper-Jan: “Ideeën uitwisselen over strategie of content: dat doen we nog altijd op maandelijkse basis. Het is een gelijkaardig concept, maar het publiek is anders.”

Herlinde: “Binnen Subbacultcha heb je sowieso iemand nodig die lokaal verankerd is.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Think global, act local?
Kasper-Jan: “Glocal. (lacht)

Herlinde: “Bas en Leon van Subbacultcha Nederland weten niet wie er in Luik actief is op muzikaal vlak. Wij weten ook niet wie in Rotterdam de coolste dingen doet.”

Kasper-Jan: “De manier van werken loopt wel gelijk: samenwerking met lokale partners, het lidmaatschap, en de publicatie van een magazine. De mensen die werken voor Subbacultcha delen dezelfde visie op cultuurbeleving en ontdekking van nieuwe muziek. De reden waarom we Subbacultcha Belgium hebben opgericht, was eigenlijk puur idealisme. We wilden buitenlandse groepen in België plaatsen en een publiek warm maken voor die concerten. Bij zaken als lidmaatschap en administratie stonden we toen nog niet al te veel stil.”

Herlinde: “In de beginperiode organiseerden we vooral shows, een tweetal per maand. Optredens van onder meer XXYYXX, Mac DeMarco, DIIV, Amen Dunes, Chelsea Wolfe, Future Islands … Gaandeweg zijn we ook geëvolueerd naar een eigen magazine. En in Nederland waren er festivals als Le Guess Who, Incubate en Where The Wild Things Are die ons inspireerden.”

Kasper-Jan: “Toen hebben we met Subbacultcha Belgium ook ons eigen festival georganiseerd: Wastelands.”

“We staan open voor nieuwe cultuurvormen en willen positief zijn. Dat is belangrijk.”

Het woord lidmaatschap valt vaak. Het draait bij jullie vooral om een communitygevoel, niet?
Herlinde: Dat klopt. Het lidmaatschap zorgt ervoor dat we onze werking kunnen blijven financieren maar we vinden het als organisatie vooral superbelangrijk om nieuwe muziek aan de man te brengen. We proberen gelijkgestemde zielen samen te brengen en zoveel mogelijk verschillende scenes bij Subbacultcha Belgium te betrekken.”

Kasper-Jan: “We staan open voor nieuwe cultuurvormen en willen positief zijn. Dat is belangrijk. Een open geest beleeft meer. (lacht)

Herlinde: “Onze leden geven ons ook input en muzikale tips. De wisselwerking met die groep mensen is heel waardevol voor ons magazine. Het zorgt ervoor dat er een platform en een basis is. We weten dat onze leden het zullen lezen of informatie zullen opzoeken als we een show of een festival organiseren.”

Kasper-Jan: “En vaak komen ze naar de optredens omdat ze onze smaak vertrouwen.”

Herlinde: “Dat is wel comfortabel en leuk. Het is geen éénrichtingsverkeer. Ik weet al lang niet meer wat de beste of nieuwste muziek is waar je nu naar moet luisteren. Ik volg dan vaak Kasper-Jan of ik kijk naar de selectie van onze leden en medewerkers. Ik vind het ook leuk om bij bands te polsen naar hun muzieksmaak en hun samenwerkingen. Op die manier leer je sneller scenes kennen.”

Kasper-Jan: “We werken vaak samen met mensen die geen plaats krijgen in de traditionele media. Ons magazine is niet alleen belangrijk qua promotie, het creëert ook de mogelijkheid om talentvolle mensen als Femke Fredrix (ze studeert mode aan het Kask, red.) of het filmcollectief Sabzian kansen te geven. Dat is tof.”

Herlinde: “De mensen waar we mee samenwerken en onze leden gaan doorgaans zelf op zoek naar nieuwe input. Ze luisteren niet naar Studio Brussel en halen hun informatie wellicht ook niet bij Pitchfork. Ze surfen wel naar kleinere websites waar ze binnen hun segment heel erg op gefocust zijn.”

Kasper-Jan: “Het zijn mensen die hun eigen weg weten te vinden. Via het lidmaatschap bij Subbacultcha kunnen ze heel veel gratis concerten bijwonen. Voor onze partners is dat aangenaam omdat ze zo ook eens een nieuw publiek over de vloer krijgen. Die manier van werken is veel duurzamer dan los tickets weggeven. Partners als Beursschouwburg, Botanique, AB, Cinémathèque betrekken we ten volle in al onze communicatie.”

Herlinde: “We werken ook samen met KVS, Vooruit, Democrazy en Art Cinema OFFoff.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Subbacultcha Belgium is diepgaand op kunstzinnige wijze?
Herlinde: “We zoeken het in de niche maar zijn ook niet mega-underground. Als we een show organiseren, willen we graag dat er minstens honderd bezoekers zijn, geen dertig. Om een slechte term te gebruiken: we zijn iets meer bezig met marketing dan gebruikelijk is in de culturele sector.”

Kasper-Jan: “Wat we doen, proberen we op een laagdrempelige manier te verkopen. Als je vergelijkt met Nederland en Amerika zijn we hier nog altijd veel minder bezig met branding. Herlinde en ik hebben allebei geen commerciële achtergrond. Op een bepaald moment moet je er echter wel bij stil staan hoe je je ‘product’ in de markt zet. Op vlak van communicatie is een onlinestrategie bijvoorbeeld belangrijk. Het meisje dat de social media van Subbacultcha Belgium op zich neemt, is iemand die digitaal denkt en perfect alle content van het magazine kan vertalen naar een online gegeven.”

“Targets zijn ook nodig. Het is nuttig om een driejarenplan op te stellen voor je bedrijf. Los van het feit dat onze content niet commercieel is, moeten we wel commercieel nadenken: advertenties en lidmaatschap zijn onze twee grootste inkomsten. Daar moeten we dag in dag uit mee bezig zijn.”

“Onze leden luisteren niet naar Studio Brussel en halen hun informatie wellicht ook niet bij Pitchfork.”

Het is ondernemerschap?
Kasper-Jan: “Inderdaad. Niet stil blijven zitten. Constant vooruitdenken. Bezig zijn met groeien, eigenlijk. Het concept moet blijven bestaan. Het is echt iets voor jonge geesten. Ik heb heel veel geleerd door het allemaal zelf te doen. Rijk worden we er niet van maar ik kan elke dag met plezier naar mijn werk gaan.”

Herlinde: “We zijn trots en we amuseren ons. Binnen tien of vijftien jaar doet iemand anders dit in onze plaats maar we gaan er alles aan doen om Subbacultcha Belgium te laten voortbestaan. Het is belangrijk om het fris te houden. Daarom werken we ook met freelancers, stagiairs en vrijwilligers. Zo is er wat verloop en varieert de input.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

Wat zijn de belangrijke werkpunten?

Kasper-Jan: “We zijn ook actief in Antwerpen en dat netwerk willen we nog sterker maken. Niet alleen qua organisaties maar ook qua leden. Dat willen we in iedere grote stad. Ook Charleroi en Luik zijn belangrijk voor ons. Eigenlijk willen we met Subbacultcha Belgium een spreekbuis zijn voor al die connecties. En we willen relevant blijven en onze visie behouden.”

Herlinde: “Ons ledenaantal mag nog wat verhogen. Het is niet zo dat er snel nieuwe mensen bijkomen. Onze focus ligt op kwaliteit, niet op kwantiteit. Daardoor gaat het misschien wat trager. Maar eens mensen lid geworden zijn, haken ze niet af. Dat hebben we de voorbije vijf jaar wel geleerd. Begin volgend jaar gaan we iets leuks doen om onze vijfde verjaardag te vieren. We zijn aan het bekijken hoe we alle kleine organisaties waarmee we samenwerken in Brussel een kans kunnen geven om in één locatie iets te programmeren. Om zo verschillende scenes een forum te geven op een nieuwe plaats. We willen een smeltkroes van scenes zijn.”

subbacultcha.be