IvesMergaerts-43Head

Ives Mergaerts

De vintage vault van Kick Artist Services

Kick Artist Services. Klinkt niet bekend in de oren? Wel, even een korte toelichting: Kick (zoals iedereen het noemt) levert al jaren materiaal voor bands die België aandoen en verlegen zitten om drums, gitaarversterker, gitaar, bas, synth, piano, en dies meer. Bij Kick vind je alles, van de laatste Roland V-Drum-issue tot zeldzame vintageapparatuur. Instigator van Kick is Ives Mergaerts, een passioneel muzikant – die naar eigen zeggen zelden aan spelen toekomt – en vintage synth/keyboard/pianoliefhebber. Wij liepen er langs voor een gesprekje over gear. We stapten een beetje tureluurs terug buiten, ondersteboven van Ives’ passie, en met ons hoofd vol serienummers en obscure merken …

“De roots van Kick Artist Service liggen ergens begin jaren tachtig. Toen stond instrumentenverhuur nog in de kinderschoenen, net zoals andere bedrijven (EML, Stageco …). Die zagen allemaal het levenslicht in de periode dat de festivals opkwamen. Hoe meer bands gingen touren, hoe sneller hun materiaal versleet. In plaats van zelf een hele backline mee te zeulen, was het makkelijker om ter plekke een verhuurder aan te spreken. Ik speelde toen keyboards en had er redelijk wat staan. Een vriend die voor Vorst Nationaal werkte, wist dat en kwam regelmatig vragen of ik niets te huur had. Dat was het prille begin. Begin jaren negentig heb ik echt beslist om die activiteit verder uit te bouwen.”

Die paar keyboards groeiden op een paar jaar tijd uit tot een heel arsenaal aan toetsen …
Ives: “Ja, absoluut. Ik spendeerde er al mijn centen aan. Ik heb me veel keyboards aangeschaft toen ze nog heel erg duur waren. Ik heb ooit een Prophet 5 gekocht voor een slordige 220.000 BEF (ca. 5.500 euro, red.). Nu kan je die niet meer vinden! Er op spelen doe ik nauwelijks, want ik heb te veel werk met andere dingen, maar die stukken zijn me zo dierbaar dat ik ze niet weg wil doen. Bij Kick is er een onderscheid tussen de toestellen die we aanschaffen voor de standaardverhuur – Yamaha, Roland, Kurzweil, e.d. – en de vintagestock met vooral oudere modellen die nu en dan gevraagd worden. Die staan ook bij mijn vintage analoge toestellen en andere ‘speciallekes’ … Ik denk dat we in totaal een 400-tal keyboards staan hebben. En daartussen zitten een aantal echt unieke stukken.”

Vertel!
Ives: “Wat keyboards betreft, hebben we een Moog Taurus I met CV upgrade en allerlei ingebouwde synths, gemaakt voor Jeff Lynne van Elecric Light Orchestra. Verder heb ik een eerste generatie OSCAR, en bijvoorbeeld een VCS3 staan, uit de periode dat het nog niet EMS heette, ontwikkeld door Brian Eno en zijn engineers. Een ondes-Martenot, die ik gekocht heb van Martenot‘s kleindochter, ook zeer zeldzaam. Verder, zo voor de vuist weg: een Fender Rhodes Bass Sparkle Top, gebruikt op twee platen van The Doors. Die Fender Rhodes Bass verschilt van een Fender Rhodes piano in die zin dat ze kleiner is, met enkel de laagste 32 noten waarvan een aantal niet op een gewone Fender Rhodes piano voorkomen.”

En al je vintage materiaal is nog steeds bespeelbaar?
Ives: “Niet alles: ik heb er een aantal staan die enkel nog geschikt zijn voor de onderdelen, maar dat gaat dan om veelvouden van één bepaald model. Ik heb van een Vox Contintental Organ twee perfect werkende, en een stuk of zes die gerestaureerd moeten worden. Het is wel zo dat van alle modellen die hier staan er minstens één bespeelbaar is.”

Vorig jaar heb ik de mensen van Lab-Audio geïnterviewd. Zij herstellen en reviseren onder meer oude analoge keyboards en vintage gitaarversterkers; daar hoorde ik dat het steeds moeilijker wordt om onderdelen te vinden, zelfs als het gaat om new old stock (oude stock die nooit gebruikt werd) en dat veel instrumenten in de toekomst niet meer bespeeld zullen kunnen worden. Jammer voor iemand die bij vintage zweert …
Ives: “Er verdwijnt veel, ja. Het is ook een beetje ons kent ons, en niet iedereen verkoopt zomaar aan gelijk wie. Er zit een beetje instrumentenprotectionisme in, ook omdat sommigen de instrumenten gebruiken voor zaken waar ze niet geschikt voor zijn. Analoge elektronica is gedoemd om te verdwijnen: het blijft niet eeuwig werken.”

picture
Ives Mergaerts © Koen Bauters

Er worden wel steeds meer digitale versies gemaakt van analoge toestellen. Een vloek of een zegen?
Ives: “Grotendeels crap. Die digitale toestellen of plug-in’s mogen dan wel het origineel benaderen, ze zullen het nooit vervangen. Ik hoor de bouwers van al die digitale prutsen vaak verkondigen dat hun producten praktischer, goedkoper, blijvender of veelzijdiger zijn dan de originele analoge. Wel, toon mij er één en ik trakteer je een fles champagne. De nieuwe spullen worden aangekondigd als ‘beter dan het origineel’, maar dat is echt niet zo. Wat veel van die bouwers vergeten, is dat een instrument pas leeft bij gratie van de ondefinieerbare afwijking, van de random tolerantie die elk instrument bezit en de manier waarop het bespeeld wordt. Dat maakt de klank. Geen enkele Fender Rhodes Piano klinkt gelijk, terwijl elke digitale synth hetzelfde geluid voortbrengt.”

En zelfs Fender Rhodes heeft nieuwe piano’s op de markt gebracht …
Ives: “Ja, maar ik was er eerlijk gezegd niet meteen wild van. Ik heb op de Frankfurter Messe gesproken met de marketeer en de designer. De marketeer verkocht lucht, maar in de uitleg van de designer kon ik me wel vinden, tot hij begon over hoe ze die nieuwe Fender Rhodes piano’s maken: ze gebruiken wrakken van oude piano’s, stoppen er nieuwe mechaniek in, lappen er MIDI bij en hup … The best of both worlds, zogezegd, maar ik heb er toen een tiental bespeeld en geen enkele gevonden die ook maar een beetje karakter had. Net hetzelfde gebeurde met de nieuwe Hammond B3, die helemaal digitaal is. Heel bevreemdend vind ik dat. Als ik dan toch de loftrompet moet steken over een instrument: ik ben zeer te spreken over wat Clavia (de makers van DDrum, de eerste sampling drummachines met variabele parameter; hebben later Nord Lead opgericht, red.) doet: ze bouwen consequent heel praktische en doordachte instrumenten die goed klinken … en benaderen de originele klank.”

Maar analoog blijft de te verkiezen optie …
Ives: “Wel, je mag dat niet zo zwart-wit zien: analoog is origineler, minder juist, in alle opzichten creatiever, maar veel minder praktisch en minder bruikbaar. Er lopen nog weinig artiesten rond die nog met zware analoge toestellen rondzeulen. Ze vragen er ook steeds minder naar, omdat ze ervan uit gaan dat ze die toestellen nergens meer gaan vinden. Wij verhuren analoge synths maximum vijf keer per jaar … zoals aan Jean-Michel Jarre.”

Beetje jammer, toch. Of ze nu meer of minder verhuurd worden, jouw liefde voor vintage blijft, me dunkt. Naast wat je al opnoemde, welke andere instrumenten zijn je nog dierbaar?
Ives: “Die Ondes Martenot, omdat er geen andere van gemaakt is. De Fender Rhodes Bass is heel erg zeldzaam. Ik heb een Clavichord staan en een Hohner, de voorloper van de Hohner Clavinet; een oude B3 Hammond Cherrywood, een collectie Mellotrons, waaronder een volledig originele Mark II die in de woonkamer van John Lennon heeft gestaan – hij heeft er vrijwel nooit op gespeeld – en die ik via Paul McCartney op de kop heb kunnen tikken. Die verlaat mijn woonkamer na mij. (lacht) Verder nog twee Wurlitzerpiano’s van het type EP270 – de Butterfly Grand – waar er vijf van gemaakt zijn … Nu ja, wat vintage betreft moet je één ding onthouden: het model is één ding, maar het bouwjaar en de revisie is een ander: je moet die instrumenten vinden met de juiste correcties en filters.”

Kick.be