Gert-Stinckens-KBL1

Gert Stinckens

10 jaar PXL-Music

Al tien jaar zorgt PXL voor een frisse wind in de Vlaamse pop- en rocksector. Muzikanten, managers en techniekers studeren er af met een bachelorsdiploma op zak en zoeken nadien hun weg in de sector. Poppunt sprak met departementshoofd Gert Stinckens, gepassioneerde bezieler die het vuur levendig houdt, de blik van verwondering hoog in het vaandel draagt en de opleiding graag ziet als een Wunderkammer. “Bij PXL draait het niet om gratuit popmuziek maken. Het gaat dieper.”

Gert: “Rond 2005 werkte ik als educatief medewerker in Muziekodroom. Het idee van een professionele opleiding pop & rock kwam via Brussel naar Limburg gesijpeld. Poppunt was een van de trekkers in het verhaal, samen met Gert Keunen. In Limburg had je ook een aantal sterke figuren, zoals Chokri Mahassine, Steve Stevaert en Ben Lambrechts, die een pop- en rockschool in Hasselt wilden. De keuze tussen een kunstsecundaire opleiding of een professionele bacheloropleiding viel uit in het voordeel van die laatste. Vervolgens zochten ze iemand die vertrouwd was met muziek én daarnaast ook dossiers kon schrijven. Zo zijn ze bij mij beland. Ik ben meteen aan de slag gegaan. Ik maakte een studie van gelijkaardige opleidingen in het buitenland, checkte beroepsprofielen en nam heel veel interviews af van mensen in de sector. Daarna heb ik opgetekend wat de opleiding zou kunnen inhouden in een ideale wereld. We zijn letterlijk gestart met een wit blad. Dat was eigenlijk fenomenaal, als ik daar nu op terugblik.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“Maar er was destijds ook lichte paniek: gaat dat hier allemaal wel lukken? Ik heb nog altijd de eerste lichting studenten voor ogen. Een aantal van hen dacht wellicht dat we een nieuwe showbizzschool uit de grond hadden gestampt. Andere studenten waren dan weer heel rock-’n-roll. We hadden het geluk dat we vanaf het prille begin een uitzonderlijk goed docententeam hadden; mensen die hier trouwens nog altijd lesgeven: Luc Van Acker, Mirko Banovic, Steven Maes (Motormusic), Stijn Verdonckt (DAFT Studios), Filip Heurckmans (Galaxy Studios), Vladimir Geels, Marc Bonne, Jo Mahieu, Arnout Hellofs, Arne Van Petegem, Micha Volders, Wim Konings … Als wij naar zo’n school zouden gaan, van wie zouden we dan graag les krijgen? Die vraag stelden we onszelf. Deze mensen waren in onze ogen ideaal: inspirerende figuren met vakkennis die gelukkig ook een vijs los hebben.”

“In het eerste jaar gingen 15 docenten aan de slag met 65 studenten. Intussen is de studentengroep gegroeid tot 200. Het curriculum wordt continu bijgestuurd en verbeterd. Hoe we dat precies doen? In de opleiding is het werkveld alom tegenwoordig. Onze docenten staan er met twee voeten in. We hebben een heel praktijkgericht opleidingsprogramma. ‘Authentiek leren’ noemen ze dat. Onze managers in opleiding gaan naar Eurosonic, en we hebben hier engineers die opnames doen in de AB. Als je buitenkomt, krijg je ook meer feedback. We onderwijzen weinig ex-cathedra; het is eerder een wisselwerking tussen student en docent.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“Er zijn drie pijlers in de opleiding: managers, muzikanten en techniekers. Gedurende drie jaar specialiseert een student zich in een richting. Er zijn wel onderdelen die aanleunen bij de andere twee pijlers, en er wordt veel samengewerkt binnen projecten.”

De toelatingsproef is geen muziekquiz om te weten hoeveel bands een student kent. We willen vooral detecteren hoe gemotiveerd en begeesterd een kandidaat is; of hij of zij bereid is om met de kop tegen de muur te lopen en dan weer op te staan. We doen dat onder meer via lange gesprekken en open vragen. Je kan kandidaten hebben die op alle paramaters voldoende scoren, maar dat zijn niet altijd de studenten waarmee je wil werken. Je kan ook jongeren hebben die excelleren in bepaalde domeinen maar andere takken nog niet helemaal vatten, en vaak zijn dat de gasten met veel potentieel. Ze staan voor veel open en blijven dingen in vraag stellen. Die blik van verwondering: dat zoeken we altijd.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“We moeten onze studenten wapenen. Je kan alleen maar overleven in zo’n harde sector als je die fonkel blijf behouden. Je hebt dat vuur nodig, anders hou je het niet vol. De eeuwige struggle van veel muzikanten: niet op de radio gedraaid worden, niet geprogrammeerd worden, en eigenlijk ook niet weten waarom. Maar we mogen best blij zijn met de tewerkstelling van onze alumni. Ze komen terecht op mooie plaatsen, waar ze zich goed voelen. Ik ben fier op muzikanten als Oliver Symons (Warhola), Charlotte Adigéry (WWWater) en op Marcus Deblaere, die programmator werd in AB. Maar ik ben net zo trots op iemand als Laura, die in het bijzonder secundair onderwijs pianoles geeft aan kinderen met leerproblemen.”

“Het is tof dat vijf van de negen finalisten van De Nieuwe Lichting van Studio Brussel een link hebben met PXL-Music. Die groepen zijn hier ontstaan, maar het is niet zo dat we een school zijn die er dagelijks mee bezig is om projecten naar De Nieuwe Lichting of Humo’s Rock Rally te sturen. Wij inspireren en ondersteunen. Ik zie het huis zo: gebruik de repetitielokalen en opnamestudio’s wanneer je wil. Neem demo’s en platen op. Leer mensen kennen. En vraag raad aan je docenten en collega’s. En als Warhola dan afgeroepen wordt als winnaar van Humo’s Rock Rally, of als een van onze studenten de popthesisprijs van Poppunt wint, dan doet dat wel iets met een mens, ja. Dan voel ik oprechte fierheid.”

pxlmusic.be