Bram-Vanhove-KBL1

Bram Vanhove

Drummer van Coely, blackwave. en Collective Conscience

Bram Vanhove (21) drumt bij Coely en blackwave., verkent experimentele muzikale paden met zijn eigen project Collective Conscience en blijkt een ideale gesprekspartner voor de rubriek Gearslutz. “Ik ben zo’n freak die opzoekt wat zijn idolen gebruiken en dan exact hetzelfde materiaal bestelt.” 

Bram: “Ik speel op een Tama kit met Evans drumheads en gebruik Promark drumstokken. Mijn cymbalen zijn van Sabian, elektronische stuff koop ik bij Roland. Het afgelopen jaar heb ik fors geïnvesteerd in mijn drumkit. Ik heb het vlaggenschip van Tama gekocht: een Tama Star Walnut, in het rood – megaschoon. Ik hoop dat ik nu voor enkele jaren goed zit. Voordien speelde ik met een mid-class Drumcraft die ik had sinds mijn dertiende. Zonder dat ik toen al notie had van sound vond ik dat gewoon een mooie drumkit. Maar het is nu dus Tama geworden omdat veel van mijn muzikale helden met dat merk spelen: Robert Sput Searight, Matt Garstka, Rico Nichols (de drummer van Kendrick Lamar die ook bij Schoolboy Q speelt) … Los van het merk zijn in eigen land ook Lander Gyselinck, Jordi Geuens (Selah Sue), Klaas De Somer (J. Bernardt, Tourist LeMC, Pomrad) en Patrick Dorcean voorbeelden voor me. En Stéphane Galland is van een andere planeet.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“Maar Tama, dus. Ik was al eerder fan van het merk. Niet alleen omwille van de sound maar ook wegens de ophanging, de hardware en hoe het allemaal in elkaar zit. Er is goed over nagedacht. Tama brengt ook aparte items uit, daar hou ik wel van. Een snare die ook een floortom is, bijvoorbeeld. Of een mini type snare. Speciale akoestische dingen die elektronisch klinken: dat vind ik echt de max. Sabian brengt ook producten uit die een specifieke elektronische klank hebben maar toch akoestisch zijn.”

“De SPD-SX sampling pad van Roland heb ik live altijd bij. Als je dat niet hebt als drummer heb je geen jobs. Je kan er van alles mee doen. Ik gebruik hem als MIDI-controller voor Ableton. Je kan er ook triggers op aansluiten. De paramaters van de triggers kan je ook aanpassen in de pads. De SPD SX is een krachtig instrument dat ideaal is om tracks en samples mee aan te sturen.”

“Mocht ik in de studio doen wat ik live speel, dat zou belachelijk klinken. Ik speel veel te hard.”

“Mijn drumstoel is van het merk Porter & Davies. Het is een tactile drum monitoring system: als je kickt, voel je dat in je hele lijf. Drummers hebben tijdens liveshows meestal een subkast naast zich staan, maar dat is dus niet meer nodig met die stoel. Ik speel altijd met op maat gemaakte in-ears. Klaas Keirse, onze monitormixer, is altijd van de partij tijdens shows van blackwave. en Coely. Op in-ears spelen zonder monitormixer is echt geen doen. Als je gebruik maakt van in-ears heb je normaal gezien niet het gevoel van je kick, maar dankzij die stoel van Porter & Davies voel je hem dus wél. Dat is als drummer goed voor je timing. Als je dan met click speelt, voel je door die stoel letterlijk wanneer je kickt op de eerste tel. Je kan er ook voor zorgen dat je de bas voelt; dan heb je kick en bas samen en ben je megahard aan het grooven. Je voelt jezelf echt spelen en je bent baas. De BC2-bak om de stoel mee af te regelen is ook zot.”

“Als drummer wordt het gevaarlijk als je de click niet goed hoort. Dan kan je een show volledig om zeep helpen. Als de drummer er niet op zit, gaat de ganse band van de rails. Daarom maak ik gebruik van een in-ear preamp waarmee ik het volume van de click apart kan afstellen.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“Links van mijn drumkit zet ik een snare pad. Ik heb ook een KT10 kickpedaal, een trigger die ik puur gebruik voor samples, zonder akoestische kick. Daarnaast beschik ik over een kicktrigger die dient om een kick-sample te layeren met de akoestische kick. En verder heb ik tijdens concerten altijd een Roland BT-1 bar pad mee, ook een handige trigger om iets aan of uit te zetten. Let op: ik zou nooit volledig elektronisch willen gaan. Tenzij de apparatuur binnen x aantal jaar volledig de sound van een echte drum benadert. Nu is dat nog niet het geval.”

“Sommige nummers van blackwave. speel ik zonder click of backing track. Soms versnel ik dan expres als het nummer er om vraagt. Met triggers werken is echt wel een andere manier van spelen. Je kan dan niet altijd een fill doen, bijvoorbeeld. Er is minder vrijheid als je triggers gebruikt.”

“Als sessiemuzikant kan echt mijn goesting doen. Ik hoef me zelden aan te passen.”

“Bij Coely en blackwave. gebruik ik ongeveer dezelfde drumkit. De ride en de snare zijn de enige verschilpunten. Als ik live speel met blackwave. gebruik ik een hoog gestemde snare – Questlove style, old skool hiphop. Coely heeft meer een poparena-sound. Bij haar speel ik zonder ride, gebruik ik alleen maar crash cimbalen en speel ik op een diepe snare. Het blijf hiphop, maar het geluid van Coely is grootser.”

“Mijn set-up voor Collective Conscience is helemaal anders. In een symmetrische opstelling heb ik aan de ene kant een hoge snare en een hoge hihat en aan de andere kant een lage snare en een lage hihat. Geen toms, wel een crash cimbaal, een trashy hihat en een pad. Je kan variëren met al die verschillende klanken. Zo ontstaat er een zwaar contrast, wat belangrijk is in muziek. Mark Guiliana is wat dat betreft heel belangrijk voor mij geweest. Die speelt op een heel extreme manier met dynamiek. Op een soms humoristisch dramatische manier verandert hij muziek. Dat vind ik super. Zijn sounds zijn ook geweldig. Ik ben zo’n freak die opzoekt wat hij gebruikt en dan exact hetzelfde materiaal bestelt. Vandaar ook mijn keuze voor Sabian: Marc Guiliana, Chris Dave en Brian Frasier-Moore spelen met Sabian. En Jojo is ook een voorbeeld.”

© Koen Bauters
© Koen Bauters

“Ik hoop nog een goede privéleraar te vinden. Het conservatorium was minder mijn biotoop. Ik ben afgehaakt in het tweede jaar. Ik kan beats maken en weet me uit te drukken op mijn manier, maar ik ga geen compositie schrijven in mijn eentje. Ik ben geen songwriter.”

“Livespelen is ook iets anders dan in de studio opnemen. Je kan het niet vergelijken. Mocht ik in de studio doen wat ik live speel, dat zou belachelijk klinken. Ik speel veel te luid en echt hard. Ik schrik er soms van. Ik ben geen popdrummer.”

“Micro’s om mijn drumkit te versterken? Geen flauw idee. Dat laat ik over aan Tobie, de livemixer van Collective Conscience en blackwave.. Hij gaat ook de platen opnemen van die twee groepen. Als ik hem zijn werk laat doen, klinkt het goed. Daar hoef ik me geen zorgen over te maken.”

“Ik heb een vrij specifieke sound. Bij blackwave. en Coely dachten ze: oké, dat is zijn sound en zijn manier van spelen, dat willen we. Ik kan echt mijn goesting doen. Ik hoef me zelden aan te passen. Dat is zalig. De musical director van blackwave. heeft wel eens handdoekjes op mijn toms gelegd; dat is het enige dat me ooit is opgelegd.”

 “Ik heb wel een zeker talent, maar ik moet er harden voor werken dan andere, meer getalenteerde muzikanten.”

“Het moeilijkste als sessiemuzikant is weten hoe ver je mag gaan. Je bent een serieus onderdeel van een groep maar je mag geen zaken bepalen waar je geen zeggenschap over hebt. Niet altijd even simpel want soms heb ik heb de neiging om te zeggen: misschien kunnen we het zus of zo aanpakken. Terwijl: zij zijn de artiest en ik ben de drummer. Aan de andere kant is het voor een sessiemuzikant aangenaam dat het kader afgelijnd is. Dat is het nummer, dat is de partij en ik doe er mijn eigen ding mee. Dat geeft me meer rust dan dat ik zelf iets moet schrijven of op zoek moet gaan naar sounds. Want ik durf daar heel ver in gaan. Van jongs af aan ben ik bezig met een hybrid set-up waarbij ik naast mijn drumkit ook gebruik maak van Ableton. Bij Collective Conscience experimenteer ik volop met de MIDI-controller en allerlei samples en effecten. Ik vind het leuk om aan knopjes te draaien, delay en filters op de sound te gooien en aan de slag te gaan met verschillende triggers. Je kan je daar wat in verliezen. Ik heb op een bepaald moment beslist om daar toch wat mee te minderen en vooral akoestisch te studeren. Ik ben nog jong; het is nodig om me verder te verdiepen in techniek, groove en swing.”

“Veel oefenen en beter akoestisch leren drummen is nu veel belangrijker dan experimenteren. Ik beschik over een ruimte waar ik dagelijks een paar uur speel. Als ik dat niet zou doen, zou ik niet staan waar ik nu sta. Ik heb wel een zeker talent, maar ik moet er harden voor werken dan andere, meer getalenteerde muzikanten. Maar dat is niet erg. Als je hard werkt, dan lukt alles.”


Collective Conscience

 In Poppunt Magazine 75 (dec. 2017) presenteerden we Collective Conscience als Jonge Wolven. We draaiden toen ook een Repetitiekot video – nog steeds te zien op Poppunt.tv!